بیکاری ۶۲ درصدی فارغالتحصیلان در یزد؛ مهارت یا مدرک؟
- ۶۲ درصد بیکاران استان یزد در پایان سال ۱۴۰۳ را فارغالتحصیلان دانشگاهی تشکیل میدادند.
- یک استاد دانشگاه چهار عامل اصلی: ضعف مهارتآموزی، نگرش کارفرما، ساختار صنعتی و نگاه دانشجو را علل این معضل میداند.
- فاصله بین صنعت و دانشگاه و نبود ارتباط موثر از دیگر چالشها عنوان شده است.
مروری بر آمار بیکاری تحصیلکردههای یزد
بر اساس آخرین آمارهای مرکز آمار ایران، از مجموع ۲۱ هزار و ۹۱۷ نفر بیکار باسواد استان یزد در پایان سال ۱۴۰۳، تعداد ۱۳ هزار و ۶۵۸ نفر را فارغالتحصیلان دانشگاهی تشکیل میدادند. این رقم سهمی ۶۲ درصدی را نشان میدهد. از این تعداد، سه هزار و ۶۷۱ نفر مرد و ۹ هزار و ۹۸۸ نفر زن بودند. این آمار برای استانی که به عنوان قطب صنعتی و معدنی و همچنین دارنده رتبههای برتر کنکور شناخته میشود، قابل تامل است.
چهار عامل کلیدی از نگاه یک کارشناس
مسعود احمدخانی، عضو هیات علمی دانشگاه علموهنر یزد، ریشههای بیکاری فارغالتحصیلان را در چهار دسته اصلی میداند: شیوه و نتیجه آموزش، طرز تفکر کارفرما، نوع صنایع موجود در استان و نگرش خود فارغالتحصیل نسبت به مفهوم کار.
ضعف نظام آموزشی در مهارتآموزی
به گفته احمدخانی، یکی از مهمترین موانع، عدم تمرکز کافی نظام دانشگاهی بر ایجاد مهارتهای کاربردی است. فارغالتحصیلان غالباً با مدرک اما بدون مهارت مستقیم قابل استفاده برای بازار کار خارج میشوند. وی راهحل را بازنگری اساسی در سرفصلهای درسی و سوق دادن دروس از حالت صرفاً نظری به سمت مهارتی میداند، بدون نادیده گرفتن مبانی علمی.
چالشهای پیش رو از سوی صنعت و کارفرما
این استاد دانشگاه به نگرش نامطلوب برخی کارفرمایان نسبت به استخدام افراد دارای مدرک عالی اشاره میکند؛ تمایلی که گاهی به سمت جذب نیرو با مطالبات مالی کمتر است. از سوی دیگر، سطح پایین فناوری در صنایع استان که به دلیل وفور نیروی کار ارزان به سمت فعالیتهای ساده و کمتکنولوژی رفته، نیاز کمتری به تخصص دانشگاهی ایجاد کرده است. احمدخانی تدوین دستورالعملهایی برای توسعه صنایع فناوریبر را پیشنهاد میدهد.
نگرش فارغالتحصیلان و فرهنگ اجتماعی
احمدخانی توجه صرف بسیاری از دانشآموختگان به مشاغل دفتری و اداری با «عنوان رسمی» بهتر را مشکلساز میداند. به گفته وی، در کشورهای پیشرفته جایگاه اجتماعی بر پایه مهارت و تخصص است، نه نوع شغل. وی تاکید میکند تغییر نگرش جامعه نسبت به مشاغل مختلف و احترام به همه حرفهها یک ضرورت است. همچنین برخورد نادرست در برخی محیطهای کاری و ناسالم بودن فضای کار به ویژه برای زنان تحصیلکرده از عوامل دلسردی عنوان شده است.
فاصله صنعت و دانشگاه
عضو هیات علمی دانشگاه علموهنر به فاصله بسیار زیاد بین صنعت و دانشگاه اشاره کرده و میگوید پیشنهادهای پیوند این دو بخش به دلایلی مانند نگاه صورتی دانشجو، دیدگاه مالی اساتید و عدم هزینهکرد مناسب صنعت ناکام مانده است. به گفته وی، تطابق نداشتن سرفصلهای دانشگاهی با نیازهای واقعی صنعت استان، که عمدتاً برگرفته از منابع خارجی هستند، از دیگر مشکلات است.
منبع: Isna
اخبار اجتماعی