بوگاتی گالیبیه؛ رویای ۱۰۰۰ اسببخاری که هرگز به تولید نرسید
مروری کوتاه بر خبر
- بوگاتی گالیبیه یک نمونهتک سدان/لیفتبک لوکس با موتور W۱۶ ۸ لیتری بود.
- قدرت این خودرو حدود ۱۰۰۰ اسببخار و مجهز به دو سوپرشارژر بود.
- طراحی داخلی آن مملو از چرم، چوب و فناوری از جمله یک ساعت مکانیکی جداشونده بود.
- این خودرو در سال ۲۰۰۹ رونمایی شد اما به دلیل نگرانی از کمرنگ شدن هویت برند، هرگز تولید نشد.
بوگاتی گالیبیه یکی از خاصترین پروژههای گروه فولکسواگن بود که هرگز از مرحله نمونهتک فراتر نرفت. این خودرو با بهرهگیری از موتور قدرتمند W۱۶ و طراحی لوکس، قصد داشت ترکیبی از یک ابرخودرو و یک سدان مجلل باشد.
تولد یک رویای متفاوت
بوگاتی گالیبیه نخستین بار در سال ۲۰۰۹ رونمایی شد. این پروژه بر پایه شاسی بنتلی آرناژ شکل گرفت، اما از نظر بدنه، کابین و پیشرانه هویت کاملاً مستقلی داشت. در حالی که آرناژ از موتور V۸ استفاده میکرد، گالیبیه موتور ۸ لیتری W۱۶ را با دو سوپرشارژر به خدمت گرفت و امکان کار با سوخت اتانول نیز برای آن در نظر گرفته شده بود.
هیولایی با موتور جلو
یکی از تفاوتهای کلیدی گالیبیه با مدل ویرون، قرارگیری موتور در جلو بود. خروجی قدرت این پیشرانه حدود ۱۰۰۰ اسببخار اعلام شد. بوگاتی استفاده از سوپرشارژر را برای پاسخدهی بهتر در دورهای پایین و رانندگی روزمره نرمتر انتخاب کرده بود. وزن این خودرو احتمالاً از ویرون ۱۶.۴ با وزن ۱۸۸۸ کیلوگرم بیشتر بود.
طراحی: سدان یا لیفتبک؟
طراحی گالیبیه حتی پس از سالها تازه و چشمگیر است. از نظر فنی این خودرو بیشتر یک لیفتبک محسوب میشد، زیرا در عقب به همراه شیشه باز میشد تا دسترسی به صندوق را آسان کند. این مدل قرار بود مفهوم لوکسگرایی و قدرت را به سطحی کاملاً جدید ارتقا دهد.
کابینی غرق در تجملات
فضای داخلی گالیبیه با بهترین چرمها و حجم گستردهای از چوب صیقلی پوشیده شده بود. برخلاف ویرون، این مدل به فناوری روی آورده بود و شامل یک کیلومترشمار دیجیتال بزرگ پشت فرمان و یک نمایشگر لمسی در کنسول مرکزی میشد. صندلیهای عقب مستقل و مجهز به یک کنسول چرمی بزرگ بودند.
ساعت ۱۰۰ هزار دلاری جداشونده
جذابترین ویژگی داخلی گالیبیه یک ساعت مکانیکی ۱۰۰ هزار دلاری بود که از داشبورد جدا میشد و به عنوان ساعت مچی قابل استفاده بود. این جزئیات نشان از نزدیکی بوگاتی به مفهوم هنر در صنعت خودرو داشت.
چرایی توقف رویای تولید
گالیبیه در ابتدا به عنوان پروژهای برای سنجش واکنش بازار معرفی شد. با این حال، بوگاتی به دلیل نگرانی از کمرنگ شدن هویت برند که با ویرون تعریف شده بود، از تولید آن صرفنظر کرد. فروش ۴۵۰ دستگاه ویرون حدود یک دهه زمان برده بود و عرضه مدلی جدید در آن مقطع ریسک بزرگی محسوب میشد.
میراثی برای آینده
اگرچه گالیبیه هرگز تولید نشد، اما ایده یک بوگاتی چهاردر با پیشرانه عظیم همچنان جذاب است. امروز با پیشفروش مدل توربیون با موتور V۱۶، شاید در آینده روح گالیبیه در قالبی مدرنتر احیا شود.
منبع: برترینها
اخبار خودرو