افزایش ۶۶ درصدی نرخ گاز صنعت فولاد؛ آیا مزیت رقابتی ایران از بین می‌رود؟

صنعت فولاد ایران در منگنه سیاست‌های انرژی قرار گرفته است. افزایش ناگهانی ۶۶ درصدی نرخ گاز در بهمن ماه، در شرایطی رخ داده که این صنعت با محدودیت‌های شدید تأمین برق و گاز نیز دست‌وپنجه نرم می‌کند. این افزایش قیمت، مزیت رقابتی فولاد ایران در منطقه را به شدت تضعیف کرده و پیامدهای آن در قالب کاهش تولید و افت سرمایه‌گذاری آشکار شده است.

جزئیات افزایش قیمت و محدودیت‌ها

نرخ گاز برای صنایع فولادی از ۶,۸۱۸ تومان در هر مترمکعب در دی‌ماه، به ۱۱,۳۵۲ تومان در بهمن‌ماه رسیده است. این در حالی است که طی سال‌های اخیر، نرخ گاز صنایع نسبت به سال ۱۳۹۹ بیش از ۳۰ برابر افزایش یافته و بهای تمام‌شده هر مترمکعب گاز با احتساب عوارض به حدود ۱۲ سنت رسیده است. همزمان، صنعت با محدودیت‌های شدید تأمین مواجه است؛ از سهمیه‌بندی گاز در زمستان تا قطع برق در تابستان. در برخی دوره‌ها، سقف مصرف گاز صنایع فولادی به حدود ۳۴ میلیون مترمکعب در روز کاهش یافته و محدودیت‌هایی تا ۴۰ درصد اعمال شده است.

پیامدهای اقتصادی و صنعتی

نتایج این سیاست‌ها به وضوح در آمارها دیده می‌شود: کاهش تولید فولاد، افت درآمد و سودآوری، متوقف ماندن طرح‌های توسعه و تعویق سرمایه‌گذاری‌های جدید. صنعت فولاد که هدف تولید ۵۵ میلیون تنی در افق ۱۴۰۴ را دارد، اکنون فاصله معناداری با این هدف گرفته است. برآوردها نشان می‌دهد خسارت انباشته ناشی از محدودیت‌های انرژی در سال‌های اخیر به بیش از ۱۴ میلیارد دلار رسیده که بیانگر فرصت‌های از دست رفته اشتغال و صادرات است.

دورنمای دشوار و هشدارها

اکنون در آستانه فصل گرما، صنعت در انتظار موج جدیدی از محدودیت‌های برق است. این شرایط، بار ناترازی انرژی را از دوش دولت به بخش تولید منتقل کرده است. تحلیلگران هشدار می‌دهند که پنهان کردن ناترازی با محدودسازی صنایع، تنها یک مسکن کوتاه‌مدت است که در بلندمدت به مرگ خاموش صنایع و افزایش وابستگی به واردات منجر خواهد شد. اگر تأمین پایدار انرژی به عنوان زیرساخت توسعه صنعتی بازتعریف نشود، فاصله با اهداف تولیدی و اشتغال هر روز بیشتر خواهد شد.

منبع: Ilna

اخبار اقتصادی