ابوالحسن نجفی؛ مترجمی که به ما آموخت «غلط ننویسیم»

مروری کوتاه بر زندگی و آثار ابوالحسن نجفی

ابوالحسن نجفی، یکی از مهم‌ترین مترجمان و ادبیات‌شناسان ایرانی است که خدمات گسترده‌ای به فرهنگ ایران ارائه کرد. او در ۱۰ مهر ۱۳۰۶ متولد شد و در ۲ بهمن ۱۳۹۴ از دنیا رفت. نجفی افزون بر کار ترجمه، پژوهش‌های زیادی را نیز به سرانجام رساند و از این منظر یکی از تأثیرگذارترین چهره‌های فرهنگی در تاریخ معاصر ایران به شمار می‌رود. تعداد زیادی از آثار وی همچنان به عنوان آثاری مرجع شناخته می‌شوند.

از اصفهان تا پاریس؛ مسیر تحصیل و آموزش

نجفی روزگار کودکی را در اصفهان سپری کرد. پس از دریافت مدرک دیپلم در سال ۱۳۲۶، برای ادامه تحصیل راهی تهران شد و در دانشگاه تهران رشته زبان فرانسه را زیر نظر استادانی مانند پرویز ناتل خانلری آموخت. پس از اتمام تحصیل، به اصفهان بازگشت و به عنوان معلم مشغول به کار شد. او در سال ۱۳۳۸ برای ادامه تحصیل به فرانسه رفت و در دانشگاه سوربن در رشته زبان‌شناسی به تحصیل پرداخت و مدرک کارشناسی ارشد دریافت کرد. هرچند مسیر دریافت مدرک دکتری نیمه‌تمام ماند.

فعالیت‌های فرهنگی و ادبی

نجفی در سال ۱۳۴۴ به ایران بازگشت و کار ترجمه را با جدیت ادامه داد. او به همراه تنی چند از دوستانش انتشارات نیل را تأسیس کرد و تعداد زیادی از آثار ترجمه شده خود را در همین انتشارات به چاپ رساند. وی به دعوت بهرام بیضایی به حلقه ادبی جنگ اصفهان پیوست و در کنار افرادی مانند هوشنگ گلشیری و بهرام صادقی قرار گرفت. در همین ایام، تدریس در دانشگاه اصفهان را نیز آغاز کرد.

عضویت در فرهنگستان و آثار ماندگار

نجفی علاوه بر کار در مرکز نشر دانشگاهی، از سال ۱۳۶۹ به عضویت فرهنگستان زبان و ادب فارسی درآمد. از مهم‌ترین آثار پژوهشی او می‌توان به کتاب «غلط ننویسیم» اشاره کرد که یکی از کتاب‌های مرجع درباره چگونگی درست‌نویسی در ادبیات فارسی است. همچنین، نجفی نظام جدیدی را برای عروض و قافیه مطرح کرد و به شیوه‌ای نوین آن را برای آموزش تبدیل نمود. در کنار این‌ها، ترجمه‌های متعدد او از ادبیات فرانسه، نقش مهمی در آشنایی مردم ایران با این ادبیات داشت.

منبع: فرارو

چهره ها