آیا هوش مصنوعی مشاغل علمی را نابود می‌کند؟ از مترجم تا پژوهشگر در خطر

مروری کوتاه بر خبر

  • هوش مصنوعی تقاضا برای پژوهشگران انسانی در کدنویسی و تحلیل داده پایه را کاهش داده است.
  • مشاغلی مانند ترجمه متون علمی شاهد کاهش ۲۶ درصدی نیرو در کمتر از دو سال و نیم بودهاند.
  • موقعیتهای جدید علمی مانند استخدام برنامهنویسان پژوهشی در حال محدود شدن است.
  • مشاغل آزمایشگاهی عملی و نقشهای سازماندهی ارشد، در کوتاهمدت امنتر به نظر میرسند.
  • پژوهشگران بر لزوم سازگاری و ترکیب تواناییهای انسانی با هوش مصنوعی تاکید دارند.

نشریه نیچر در گزارشی با بیش از ۴۰ پژوهشگر دانشگاهی و صنعتی گفت‌وگو کرده تا تأثیر هوش مصنوعی بر بازار کار علمی را بررسی کند. یافته‌ها نشان می‌دهد هوش مصنوعی هم‌اکنون نیز در حال ایجاد اختلال در برخی مشاغل است و آینده برخی نقش‌ها را تحت تأثیر قرار داده است.

کدام مشاغل علمی بیشتر در معرض خطر هستند؟

به گفته پژوهشگران، اوج‌گیری هوش مصنوعی هم‌اکنون تقاضا برای پژوهشگران انسانی در وظایفی مانند کدنویسی و تحلیل داده‌های پایه را کاهش داده است. این وظایف اغلب بر عهده دانشجویان تحصیلات تکمیلی، پژوهشگران پسادکتری یا نیروهای بدون تحصیلات تکمیلی است. شوآن‌هه ژائو، مهندس مکانیک در MIT، می‌گوید منسوخ شدن برخی نقش‌های پایه در حوزه‌هایی مانند مدل‌سازی رایانه‌ای دیگر بحث آینده نیست و همین حالا در حال وقوع است. آنتون کورینک، اقتصاددان دانشگاه ویرجینیا، نیز معتقد است مشاغل صرفاً شناختی نخستین قربانیان خواهند بود.

شواهد عینی از دست رفتن مشاغل

شواهد نشان می‌دهد هوش مصنوعی در برخی حوزه‌ها بالفعل باعث کاهش شغل شده است. انجمن مترجمان آمریکا شاهد کاهش ۲۶ درصدی عضویت در بخش علم و فناوری خود در کمتر از دو سال و نیم بوده که بهبود مترجمان مبتنی بر هوش مصنوعی دلیل آن ذکر شده است. در بخش پژوهش نیز آزمایشگاه‌های دانشگاهی در استخدام برنامه‌نویسان پژوهشی یا دستیاران پژوهشی محافظه‌کارتر شده‌اند. هانا ویمنت استیل، زیست‌شناس محاسباتی، می‌گوید: «اگر پنج سال پیش آزمایشگاهم را راه‌اندازی می‌کردم، یک برنامه‌نویس پژوهشی استخدام می‌کردم، اما حالا واقعاً نیازی به آن نمی‌بینم.»

محدودیت‌های هوش مصنوعی و مشاغل امن‌تر

با این حال، بسیاری از پژوهشگران معتقدند هوش مصنوعی هنوز در انجام وظایف سطح بالاتر مانند انتخاب ایده‌های پژوهشی نو یا انجام آزمایش‌های عملی پیچیده («آزمایشگاه مرطوب») ناتوان است. جاناتان اوپنهایم، فیزیکدان کوانتومی، می‌گوید هوش مصنوعی قادر به ارائه ایده‌های نو نیست. مشاغلی که شامل کار عملی آزمایشگاهی یا نقش‌های سازماندهی و هماهنگی ارشد هستند، دست‌کم در کوتاه‌مدت امن‌تر به نظر می‌رسند. یک مطالعه در حوزه زیست‌شناسی ساختاری نیز نشان می‌دهد پژوهشگران به مسائلی روی آورده‌اند که در آن‌ها انسان‌ها «مزیت نسبی» دارند.

راه‌ پیش رو: سازگاری و همکاری

پژوهشگران بر این باورند که آینده در گرو سازگاری و ترکیب هوش مصنوعی با قابلیت‌های انسانی است. کارو سانکارالینگام، دانشمند علوم رایانه، بهترین راه برای ایده‌پردازی پژوهشی را ترکیب داده‌های انسانی و هوش مصنوعی می‌داند. ترنس تائو، ریاضیدان دانشگاه کالیفرنیا، می‌گوید: «اگر با هوش مصنوعی سازگار شویم که فکر می‌کنم مجبور به این کار باشیم، آن‌گاه دوام خواهیم آورد و در برخی موارد، حتی می‌توان شکوفا شد.»

منبع: Eghtesadnews

اخبار علم و فناوری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا