آیا فشار آمریکا برای پایان مأموریت ناتو در عراق، یک «بازآرایی استراتژیک» است؟

مروری کوتاه بر خبر

    دولت آمریکا در حال اعمال فشار بر ناتو است تا مأموریت این ائتلاف در عراق را طی ماه‌های آینده خاتمه دهد. این درخواست با توجیه «کاهش تعهدات خارجی و تمرکز بر دفاع اروپا» مطرح شده است. با این حال، کارشناسان این روایت را با توجه به اهمیت راهبردی عراق و تنش‌های جاری در منطقه، دور از واقعیت می‌دانند.

    تاریخچه و ماهیت یک مأموریت بحث‌برانگیز

    مأموریت ناتو در عراق که در سال ۲۰۱۸ شکل گرفت، رسماً با هدف «آموزش و مشاوره برای حمایت از نهادهای امنیتی و جلوگیری از بازگشت داعش» تعریف شد. اما از زمان آغاز، این حضور برای بخش بزرگی از مردم و سیاستمداران عراقی قانع‌کننده نبوده است. بسیاری از عراقی‌ها، حضور هرگونه نیروی مسلح خارجی را پس از سال ۲۰۰۳، اشغال تلقی می‌کنند. مخالفت‌های مردمی و سیاسی پایدار، همواره علیه این حضور وجود داشته است.

    تناقض آشکار: اهمیت راهبردی در برابر ادعای خروج

    عراق به دلیل همسایگی با ایران، مرز با سوریه و اشراف بر خلیج فارس، نقطه‌ای ایده‌آل برای رصد، جمع‌آوری اطلاعات و تأثیرگذاری بر معادلات منطقه‌ای است. در چنین شرایطی، صحبت از خروج کامل در زمانی که احتمال رویارویی مستقیم با ایران وجود دارد، به نفع آمریکا به نظر نمی‌رسد، چرا که توان نظارتی و اعمال فشار آن را تضعیف می‌کند. این تناقض، این پرسش را مطرح می‌کند که آیا واقعاً هدف، خروج است یا تغییر شکل حضور؟

    سناریوی محتمل: بازآرایی به جای خروج

    به نظر می‌رسد محتمل‌ترین سناریو، نه خروج واقعی، بلکه بازسازی و تغییر شکل حضور نظامی و امنیتی غرب در عراق است. واشنگتن احتمالاً در پی آن است که پوشش چندملیتی و پرحاشیه ناتو را برچیند و آن را با حضوری کم‌رنگ‌تر، انعطاف‌پذیرتر و کمتر قابل ردیابی جایگزین کند. این حضور جدید ممکن است از طریق نیروهای ویژه یا دیگر اشکال غیررسمی و غیرعلنی ادامه یابد.

    اهداف پشت پرده تغییر استراتژی

    این تغییر استراتژی می‌تواند چند هدف را دنبال کند: کاهش فشارهای سیاسی داخلی در عراق، کم‌کردن خطر هدف‌گیری پایگاه‌های بزرگ و ثابت در صورت بروز درگیری گسترده، و فرو نشاندن نسبی خشم عمومی با حذف ظاهری یک نماد آشکار حضور خارجی. در عین حال، ابزارهای واقعی نفوذ امنیتی و اطلاعاتی به اشکال کم‌ظاهرتر باقی خواهند ماند. تجربه طولانی از سال ۲۰۰۳ نشان داده که شعارهای اولیه اغلب پوششی بر اهداف اصلی بوده‌اند.

    منبع: Mashreghnews

    اخبار سیاسی

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    دکمه بازگشت به بالا
    ads