آیا راز رهبری جف بزوس در سکوت است؟

مروری کوتاه بر خبر

  • جف بزوس در جلسات همیشه آخرین نفر است که صحبت می‌کند.
  • بیان زودهنگام نظر مدیر، خلاقیت و مشارکت واقعی تیم را محدود می‌سازد.
  • علم پدیده «هم‌گرایی تجمعی» را تأیید می‌کند: اولین نظر، بر نظرات بعدی تأثیر زیادی می‌گذارد.
  • راه‌حل: طرح مسئله بدون ارائه راه‌حل، پرسش‌های باز و تحمل سکوت.
  • هدف جلسه باید شنیدن دانسته‌های دیگران، نه تحمیل نظر مدیر باشد.

علم مدیریت و تجربه رهبران بزرگی مانند جف بزوس نشان می‌دهد یکی از مؤثرترین مهارت‌های رهبری، صحبت کردن در پایان جلسات است. این رویکرد ساده اما قدرتمند، از تحمیل ناخودآگاه نظر مدیر جلوگیری کرده و فضایی برای شنیدن ایده‌های واقعی و متنوع ایجاد می‌کند.

قدرت سکوت در رهبری

در بسیاری از محیط‌های کاری، مدیران زودتر از همه نظر خود را بیان می‌کنند. این کار اگرچه ممکن است با نیت باز بودن فضا انجام شود، اما در عمل باعث می‌شود اعضای تیم، به ویژه افراد کم‌تجربه‌تر، تمایلی به بیان نظرات مخالف یا متفاوت نداشته باشند. حتی مستقل‌ترین افراد نیز ممکن است تحت تأثیر نظر مدیر، در دیدگاه خود تجدیدنظر کنند.

جف بزوس، بنیان‌گذار آمازون، به‌صراحت اعلام کرده که در تمام جلسات، عمداً آخرین نفری است که صحبت می‌کند. او بر این باور است که بیان زودهنگام نظر او، حتی بر قوی‌ترین افراد حاضر نیز تأثیر می‌گذارد و آن‌ها را وادار به تعدیل دیدگاه خود می‌کند.

پشتوانه علمی یک اصل ساده

پژوهش‌های علمی نیز این تجربه عملی را تأیید می‌کنند. مطالعه‌ای در نشریه «ساینس» نشان می‌دهد اولین نظری که در یک جمع مطرح می‌شود، تأثیر نامتناسبی بر نظرات بعدی دارد؛ پدیده‌ای که «هم‌گرایی تجمعی» نامیده می‌شود. به عبارت دیگر، نظر فرد صاحب‌نفوذ یا ارشد، می‌تواند یک «آبشار اطلاعاتی» ایجاد کند و مسیر بحث را به طور کامل تغییر دهد.

چگونه مدیران می‌توانند فضای بهتری ایجاد کنند؟

برای جلوگیری از این سوگیری و بهره‌گیری واقعی از خرد جمعی، چند راهکار ساده پیشنهاد می‌شود:

* **طرح مسئله بدون راه‌حل:** به جای پرسش‌هایی که پاسخ خاصی را القا می‌کنند (مثل «آیا باید پروژه را لغو کنیم؟»)، مشکل را به صورت باز مطرح کنید (مثل «به نظر شما چه کارهایی می‌توان انجام داد؟»).

* **پرسیدن سؤال‌های باز:** ارائه گزینه‌های محدود، دامنه تفکر را کوچک می‌کند. سؤال‌های باز به افراد اجازه می‌دهد فراتر از چارچوب ذهنی مدیر فکر کنند.

* **تحمل سکوت:** بسیاری از مدیران با پر کردن فضای سکوت، فرصت شکل‌گیری ایده‌های عمیق‌تر را از بین می‌برند.

* **پرسش برای شفاف‌سازی، نه قضاوت:** درخواست توضیح بیشتر درباره یک ایده، نشانه احترام به طرف مقابل است، نه ضعف.

قاعده طلایی جلسات مؤثر

اگر این اصول کنار هم گذاشته شوند، به یک قاعده طلایی می‌رسیم: در جلسات، سؤال‌ها را کوتاه و خنثی مطرح کنید، گزینه ارائه ندهید، قضاوت را به تعویق بیندازید و **همیشه آخر از همه صحبت کنید**. هدف جلسه باید کشف آنچه دیگران می‌دانند باشد، نه تأیید آنچه شما از قبل می‌دانید. ارزشمندترین ایده‌ها اغلب زمانی شنیده می‌شوند که مدیر پیش از دیگران سخن نگفته باشد.

منبع: فرارو

اخبار ورزشی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
ads