آیا دیپلماسی زور ترامپ، بزرگ‌ترین هدیه به رقبای آمریکاست؟

مروری کوتاه بر خبر

  • تحلیلگران، رویکرد ترامپ را «هژمونی شکارچیانه» و مبتنی بر «قانون جنگل» می‌دانند.
  • تمرکز بر بحران‌هایی مانند ایران و ونزوئلا، انحراف از اولویت راهبردی «چرخش به آسیا» است.
  • این رویکرد اعتماد متحدان اروپایی و آسیایی را فرسوده و بازدارندگی در برابر چین را تضعیف می‌کند.
  • پیش‌بینی می‌شود آسیا تا سال ۲۰۳۵ به کانون اصلی اقتصاد جهانی با تولید ناخالص ۵۵ تریلیون دلاری تبدیل شود.
  • جنگ احتمالی بر سر تایوان می‌تواند بیش از ۱۰ تریلیون دلار به اقتصاد جهانی خسارت وارد کند.

تحلیل جدیدی از بلومبرگ به بررسی تناقضات راهبردی در سیاست خارجی دونالد ترامپ پرداخته است. این تحلیل استدلال می‌کند که رویکرد تهاجمی و مبتنی بر فشار ترامپ، که از آن با عنوان «هژمونی شکارچیانه» یاد می‌شود، در حال تضعیف اتحادهای سنتی آمریکا و منحرف کردن توجه این کشور از اولویت اصلی، یعنی رقابت با چین در آسیا است. تمرکز بر بحران‌های انتخابی در خاورمیانه و نیمکره غربی، در حالی که آسیا به موتور رشد اقتصاد جهانی تبدیل شده، می‌تواند پیامدهای ژئوپلیتیک پرهزینه‌ای داشته باشد.

چرخش به آسیا در سایه «قانون جنگل»

بیش از یک دهه است که استراتژیست‌های آمریکایی بر ضرورت «چرخش به آسیا» به عنوان کانون رشد اقتصادی جهان تأکید می‌کنند. با این حال، دولت ترامپ با پیشبرد رویکردی مبتنی بر «قانون جنگل» و اعمال فشار حتی بر متحدان، عملاً همکاری لازم برای مهار چین را دشوار کرده است. این دولت تصریح کرده که در سیاست بین‌الملل تنها حوزه‌های نفوذ و کنترل اهمیت دارد، رویکردی که با تثبیت کنترل آمریکا بر «حیاط خلوت» خود آغاز شده است.

هزینه‌های سنگین بی‌ثباتی در کانون‌های حیاتی

منطق حوزه‌های نفوذ می‌تواند رقبای آمریکا مانند چین و روسیه را نیز به مطالبه سهم بیشتر ترغیب کند. مناطق حیاتی مانند تایوان، دریای چین جنوبی و کشورهای حوزه بالتیک برای امنیت و اقتصاد غرب از اهمیت بالایی برخوردارند. برآوردها نشان می‌دهد جنگ بر سر تایوان می‌تواند بیش از ۱۰ تریلیون دلار به اقتصاد جهانی خسارت وارد کند. همچنین، بنادر دریای چین جنوبی سالانه حدود ۴ تریلیون دلار از تجارت جهانی را مدیریت می‌کنند.

انحراف راهبردی: از آسیا تا خاورمیانه

در حالی که آسیا به عنوان میدان اصلی رقابت قرن آینده شناخته می‌شود، اقدامات ترامپ مانند تهدید به جنگ با ایران، نوعی انحراف راهبردی محسوب می‌شود. یک حمله احتمالی به ایران می‌تواند با بسته شدن تنگه هرمز، قیمت نفت را به بالای ۱۰۰ دلار در هر بشکه برساند. این در حالی است که پیش‌بینی می‌شود تولید ناخالص داخلی آسیا از ۳۸ تریلیون دلار در سال ۲۰۲۵ به ۵۵ تریلیون دلار در سال ۲۰۳۵ برسد، در مقایسه با ۱۱.۵ تریلیون دلار برای کل قاره آمریکا (به جز ایالات متحده).

تضعیف بازدارندگی و فاصله متحدان

توازن راهبردی در آسیا در حال تغییر است. چین اکنون ناوگان دریایی بزرگ‌تری دارد و در حال پیشی گرفتن در حوزه زیردریایی‌ها است. در همین حال، بخش عمده‌ای از توان نظامی آمریکا در دیگر جبهه‌ها مستقر مانده است. این وضعیت بازدارندگی در برابر چین را تضعیف و احتمال اقدام پکن علیه تایوان را افزایش می‌دهد. برخی متحدان نزدیک مانند کانادا و بریتانیا نیز برای کاهش وابستگی به واشنگتن، در حال گسترش روابط با پکن هستند.

آینده‌ای شکننده در جهان چندقطبی

منتقدان مانند استفان والت، استاد دانشگاه هاروارد، راهبرد ترامپ را «هژمونی شکارچیانه» می‌نامند که در جهانی چندقطبی پایدار نخواهد ماند. این رویکرد که به دنبال منافع کوتاه‌مدت در چارچوبی جمع‌صفر است، به سایر کشورها امکان می‌دهد وابستگی خود به ایالات متحده را کاهش دهند. مارک کارنی نیز هشدار داده که جهان در آستانه یک «گسست» قرار دارد و جهانی متشکل از دژها، فقیرتر، شکننده‌تر و ناپایدارتر خواهد بود.

منبع: فرارو

اخبار سیاسی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
ads