آیا دوران طلایی اتحاد جهانی علیه آمریکا کلید خورده است؟

مروری بر تحلیل یک استاد هاروارد

استفن والت، استاد دانشگاه هاروارد، در تحلیلی برای فارن پالیسی این پرسش را مطرح می‌کند که آیا شاهد آغاز موازنه‌سازی کشورهای هم‌پیمان سابق در برابر آمریکا هستیم. او معتقد است اگر این چرخش در حال وقوع باشد، دگرگونی بنیادینی در نظم جهانی ایجاد خواهد کرد که محصول مستقیم کوته‌بینی راهبردی دولت ترامپ و رفتارهای غیرقابل پیش‌بینی اوست.

نظریه‌ای برای توضیح تغییر اتحادها

نویسنده با اتکا به نظریه «موازنه تهدید» که خود از دهه‌ها پیش بر روی آن مطالعه کرده، استدلال می‌کند که دول‌ها عمدتاً در واکنش به «تهدید» ائتلاف تشکیل می‌دهند، نه صرفاً در برابر «قدرت». عوامل تشدیدکننده تهدید شامل موقعیت جغرافیایی نزدیک و نیت‌های ادراک‌شده تجدیدنظرطلبانه است. این نظریه موفقیت ائتلاف گسترده آمریکا در جنگ سرد و نیز ائتلاف علیه عراق در سال ۱۹۹۱ را توضیح می‌دهد.

چرا متحدان آمریکا در حال تغییر موضع هستند؟

به گفته این تحلیلگر، دوره رفتار خویشتندارانه آمریکا با متحدانش به پایان رسیده است. از زمان آغاز دوره دوم ریاست‌جمهوری، دونالد ترامپ تقریباً تمام رفتارهایی را در پیش گرفته که نظریه موازنه تهدید نسبت به پیامدهای آن هشدار می‌دهد. این رفتارها شامل مطرح کردن اهداف توسعه‌طلبانه نسبت به متحدانی مانند کانادا و دانمارک، استفاده مکرر از تهدید تعرفه و نیروی نظامی، تحقیر رهبران خارجی و نقض حقوق بین‌الملل است.

واکنش جهان: از تملق تا جست‌وجوی شراکت‌های جدید

واکنش متحدان نزدیک آمریکا در ابتدا محتاطانه و شامل تلاش برای حفظ مزایای شراکت بود. اما اکنون آشکار شده که سازش با بازیگری که توافق‌های پیشین را قابل بازنگری می‌داند، راهبردی ناپایدار است. در نتیجه، شاهد فاصله گرفتن دوستان سابق آمریکا و تلاش آن‌ها برای کاهش وابستگی و ایجاد ترتیبات جدید با یکدیگر و حتی با برخی رقبای آمریکا هستیم. سفر نخست‌وزیر کانادا به پکن و سخن گفتن از «شراکت راهبردی جدید»، نمونه‌ای از این جابه‌جایی است.

منبع: eghtesadnews.com

اخبار سیاسی