آیا آرکئوپتریکس، اولین پرنده جهان، زبان متحرک داشته است؟
مروری کوتاه بر خبر
- کشف ویژگیهای جدید در فسیل آرکئوپتریکس با قدمت ۱۵۰ میلیون سال
- شناسایی استخوان کوچک نشاندهنده زبان بسیار متحرک
- کشف نخستین شواهد فسیلی از پاپیلاهای دهانی
- یافتن حفرههای عصبی احتمالاً مرتبط با اندام نوکمنقار
- این ویژگیها به گرفتن و هضم بهتر غذا کمک میکردهاند
- یافتهها در ۲ فوریه در مجله The Innovation منتشر شد
کشفیات جدید در فسیل آرکئوپتریکس، یکی از نخستین پرندگان جهان، پرده از رازهای تغذیه این موجود ۱۵۰ میلیون ساله برداشته است. پژوهشگران با بررسی نمونهای در موزه فیلد، موفق به شناسایی ویژگیهای آناتومیکی شدهاند که پیش از این تنها در پرندگان امروزی دیده میشد. این یافتهها که در دوم فوریه در مجله The Innovation منتشر شده، درک ما از تکامل اولین پرندگان را متحول میکند.
ویژگیهای شگفتانگیز یک فسیل
تیم پژوهشی در حین آمادهسازی و بررسی یک نمونه فسیلی آرکئوپتریکس که نخستین بار در سال ۲۰۲۵ توصیف علمی شد، به چندین ویژگی کلیدی دست یافت. از جمله این کشفیات، استخوان کوچکی است که نشان میدهد آرکئوپتریکس زبانی بسیار متحرک داشته است. این زبان انعطافپذیر احتمالاً به این جانور کمک میکرده تا غذا را بگیرد و جابهجا کند.
همچنین، آثار بافت نرم عجیبی به عنوان پاپیلاهای دهانی شناسایی شدند؛ برجستگیهای کوچک و دندانمانندی روی سقف دهان که در پرندگان امروزی به گرفتن شکار و هدایت غذا کمک میکنند. این نخستینبار است که چنین ساختارهایی در فسیلها ثبت شدهاند.
اندام نوکمنقار در یک فسیل باستانی
یکی دیگر از یافتههای کلیدی، کشف «حفرههای غیرمعمولی» نزدیک نوک آرواره این جانور است. این حفرهها نشاندهنده ساختاری پرعصب هستند و ممکن است نمونه اولیهای از چیزی باشند که در پرندگان امروزی «اندام نوکمنقار» نامیده میشود. این اندام در پرندگان کنونی اطلاعات حسی بیشتری فراهم میکند و در جستوجوی غذا نقش دارد.
اهمیت کشف و جایگاه آرکئوپتریکس
شناسایی این ویژگیها در آرکئوپتریکس نشاندهنده نخستین حضور آنها در تاریخ فسیلی است. این موضوع حاکی از آن است که این خصوصیات احتمالاً همزمان با ظهور دایناسورهای پرنده در اواخر دوره ژوراسیک (حدود ۱۶۱٫۵ تا ۱۴۳ میلیون سال پیش) تکامل یافتهاند. آرکئوپتریکس که حدود ۱۵۰ میلیون سال پیش در آلمان امروزی زندگی میکرد، یکی از قدیمیترین دایناسورهایی است که در تعریف گسترده «پرنده» جای میگیرد.
پژوهشها نشان میدهند آرکئوپتریکس احتمالاً نیای مستقیم پرندگان امروزی نیست، اما نخستین دایناسور شناختهشدهای است که شواهد خوبی از پرواز فعال با کمک پرها دارد. این ویژگیهای تازهکشفشده که در دایناسورهای غیرپرنده وجود ندارند، به آرکئوپتریکس کمک میکردهاند تا غذا را بهتر به دست آورد، جابهجا کرده و هضم کند.
منبع: asriran.com
اخبار علم و فناوری