چگونه کسبوکارهای فناوری اطلاعات در بحران تاب میآورند؟
مروری کوتاه بر خبر
- تابآوری به معنای توانایی مقابله با چالشها و تداوم در شرایط سخت است.
- بحران در کسبوکارهای فناوری اطلاعات میتواند فوری، تدریجی یا دنبالهدار باشد.
- نشانههای استرس کارکنان شامل ناتوانی در تصمیمگیری و بیتفاوتی است.
- مدیران با اقداماتی مانند مشارکت دادن کارکنان و مدیریت ریسک میتوانند تابآوری ایجاد کنند.
- یادگیری از تجربیات بحرانهای گذشته برای مدیریت آینده ضروری است.
تابآوری مهارت زنده ماندن و تداوم در شرایطی است که بحرانهای بیرونی و درونی دشواریهای زیادی ایجاد میکنند. این مفهوم در حوزه شخصی، گروهی و سازمانی شکلهای متفاوتی دارد. در این نوشتار، تابآوری در کسبوکارهای فناوری اطلاعات بررسی شده است.
تعریف و انواع تابآوری
تابآوری بر اساس تعاریف مختلف، توانایی برخورد با چالشهای زندگی همراه با اطمینان، هدفمندی و امید است. این مفهوم گونههای متفاوتی دارد:
– **تابآوری فیزیکی:** نحوه برخورد بدن با تغییرات جسمی و بهبودی از بیماریها.
– **تابآوری روانی:** توانایی فرد برای سازگاری روانی با تغییر و تحمل ابهام.
– **تابآوری عاطفی:** شامل توانایی تنظیم احساسات در زمان استرس.
– **تابآوری اجتماعی:** توانایی گروهها برای بیرون آمدن از موقعیتهای دشوار با همراهی دیگران.
نشانههای افراد و سازمانهای تابآور
برخی نشانههای تابآوری شامل برخورداری از ذهنیت نجاتیافته، توانایی تنظیم موثر هیجانات، مهارت حل مساله و برخورداری از حمایت اجتماعی است.
استرس و تابآوری در محیط کار
در فضای کسبوکار، کارکنان در شرایط استرسزا نشانههایی مانند ناتوانی در حفظ مطالب شغلی، ناتوانی در تصمیمگیری مناسب، پرخاشگری بیجهت، بیتفاوتی و فقدان اعتماد به نفس از خود بروز میدهند.
راههای ایجاد تابآوری سازمانی
مدیران میتوانند با اقداماتی مانند پرورش فرهنگ سازمانی مطلوب، هدایت و حمایت از کارکنان، مشارکت دادن آنان در تصمیمگیری، طراحی نظام دستمزد انگیزشی، حفظ سلامت کارکنان و مدیریت ریسک، سازمان را تابآور کنند.
بحران و مدیریت آن در فناوری اطلاعات
بحران به معنای ایجاد بینظمی در مسیر کار و زندگی است که توازن بین نیازها و منابع را برهم میزند. مدیریت بحران فرآیندی نظامیافته برای شناسایی و پیشبینی بحرانهای بالقوه و انجام اقدامات پیشگیرانه است. در نگرش نوین، تاکید بر پیشبینی منظم و آمادگی برای پیشگیری است.
طبقهبندی و مدیریت بحرانهای فناوری اطلاعات
بر اساس نظر پارسونز، بحرانها در سه دسته قرار میگیرند:
1. **بحرانهای فوری:** بدون علامت هشداردهنده قبلی.
2. **بحرانهای تدریجی:** به آهستگی ایجاد میشوند و قابل مهار هستند.
3. **بحرانهای دنبالهدار:** برای هفتهها، ماهها یا سالها طول میکشند.
برای بحرانهای عمده در کسبوکارهای فناوری اطلاعات، راهکارهای مدیریتی ویژهای وجود دارد.
| بحران | راه حل مدیریتی |
|---|---|
| امنیت سایبری | تقویت زیرساختهای امنیتی، آموزش مستمر کارکنان و پایش مداوم امنیت دادهها. |
| نگهداری زیرساختها | ایجاد سیستمهای پشتیبانی و بازیابی، مانیتورینگ پیشگیرانه و توسعه زیرساختهای ابری. |
| بهروزرسانی و مهاجرت | برنامهریزی مرحلهبهمرحله، آموزش کارکنان و انجام تستهای دقیق پیش از اجرا. |
| مدیریت پروژهها | استفاده از متدولوژیهای استاندارد، شناسایی نیازهای کسبوکار و مدیریت دقیق ریسک. |
| انطباق با قوانین | استقرار سیاستهای حریم خصوصی، استفاده از فناوریهای حفاظتی و ممیزی دورهای. |
| کمبود نیروی متخصص | توسعه مهارتها، جذب استعدادها و استفاده از پیمانکاران و مشاوران بیرونی. |
| فرسودگی شغلی | ایجاد فرهنگ کاری سالم، نظام پاداشدهی موثر و تقویت کار تیمی. |
| سیستمهای پیچیده | بهرهگیری از میکروسرویسها، دستیارهای خودکار و مستندسازی دقیق فنی. |
اهمیت یادگیری از بحران
پس از پشت سر گذاشتن یک بحران، کار مدیر تمام نمیشود. باید با بررسی جزئیات بحران تجربه شده و فرآیند مدیریت آن، نقاط قوت و ضعف را شناسایی کرد. پرسشهایی مانند “چه چیزی را خوب انجام دادیم؟”، “کجا اشتباه کردیم؟” و “چه اطلاعاتی را دیر بهدست آوردیم؟” باید در جلسات منسجم با تیم حرفهای پاسخ داده شوند.
منبع: w3.org
اخبار اقتصادی