چرا نقش لاریجانی در مذاکرات از عراقچی پررنگتر است؟

مروری کوتاه بر خبر
- تحلیلگر سیاست خارجی میگوید نفوذ و جایگاه علی لاریجانی در مذاکرات از وزیر امور خارجه بیشتر است.
- حضور لاریجانی در مسقط و دوحه نشانهای از انعطافپذیری بیشتر ایران ارزیابی شده.
- ایران و آمریکا هر دو به دلیل هزینههای بالا تمایلی به ورود به یک جنگ گسترده ندارند.
- فضای بینالمللی علیه ایران خصمانهتر شده و فشار برای حرکت به سمت آشتی افزایش یافته.
- ترامپ به دنبال کسب امتیازات حداکثری از مسیر مذاکره است، نه جنگ مستقیم.
علی بیگدلی، تحلیلگر سیاست خارجی، در تحلیلی به مقایسه نقش علی لاریجانی و وزیر امور خارجه در مذاکرات اخیر پرداخته است. به گفته وی، حضور لاریجانی در مذاکرات مسقط و دوحه به دلیل جایگاه و نفوذ بالاتر اوست و پیام انعطافپذیری ایران را تقویت میکند. این تحلیل در شرایطی مطرح میشود که هم ایران و هم آمریکا به دلایل مختلف از جمله فشارهای اقتصادی و هزینههای سنگین نظامی، تمایلی به درگیری گسترده نشان نمیدهند.
تحلیل جایگاه لاریجانی در دیپلماسی
علی بیگدلی تأکید کرد: «حضور آقای لاریجانی در مسقط و دوحه به دلیل جایگاه و نفوذ بالاتر او نسبت به وزیر خارجه است و نشاندهنده انعطافپذیری بیشتر از سوی ایران محسوب میشود.» این اظهارات در پاسخ به این پرسش است که چرا یک مقام غیردولتی مانند لاریجانی در چنین مذاکرات حساسی نقش کلیدی ایفا میکند. تحلیلگران معتقدند این امر میتواند نشاندهنده تغییر تاکتیک یا اولویتهای دیپلماتیک ایران باشد.
چرا جنگ گزینه هیچکدام نیست؟
بیگدلی در بخش دیگری از تحلیل خود به دلایل عدم تمایل طرفین به درگیری پرداخت. وی گفت: «ورود به جنگی جدید برای آمریکا پرهزینه و پرریسک است و میتواند دامنهای فراتر از ایران پیدا کند، بنابراین ترامپ قصد یک جنگ گسترده و طولانی را ندارد.» از سوی دیگر، او اشاره کرد: «ایران هم با توجه به مشکلات اقتصادی و فشارهای داخلی تمایلی به جنگ ندارد.» این تحلیل حاکی از آن است که با وجود تنشهای بالا، منطق راهبردی هر دو طرف، مسیر را به سمت مذاکره هدایت میکند.
فضای بینالمللی و فشار برای آشتی
این تحلیلگر سیاست خارجی به تغییر فضای بینالمللی علیه ایران نیز اشاره کرد و گفت: «فضای بینالمللی علیه ایران تا حدی خصمانه شده و از محکومیتهای حقوق بشری تا کنار گذاشته شدن از نشستهایی مانند … نشانههایی از این وضعیت است.» به باور وی، جامعه دیگر تحمل انجماد اقتصادی را ندارد و ایران ناچار است به سمت آشتی حرکت کند، هرچند این مسیر با فشار همراه خواهد بود. این موضوع لزوم یافتن راهحلهای دیپلماتیک را پررنگتر میکند.
استراتژی ترامپ: امتیازگیری، نه جنگ
بیگدلی در تفسیر استراتژی دولت آمریکا اظهار داشت: «ترامپ با این حجم از هزینههای نظامی دست خالی منطقه را ترک نخواهد کرد، اما این الزاماً به معنای جنگ نیست بلکه به معنای تلاش برای کسب امتیاز بیشتر است.» او افزود که ترامپ به دنبال گرفتن امتیازات حداکثری از مسیر مذاکره است، نه ورود به جنگ مستقیم. این نگاه، هدف نهایی واشنگتن را نه درگیری نظامی، بلکه تحت فشار قرار دادن تهران برای امتیازدهی بیشتر در میز مذاکره ترسیم میکند.
منبع: فرارو
اخبار سیاسی