واکنش جنجالی مجری تلویزیون به سروش رفیعی؛ نقد یا تسویه‌حساب شخصی؟

اظهارات اخیر سروش رفیعی، بازیکن فوتبال، درباره شرایط جامعه و «فوتبال بازی کردن»، بحث‌برانگیز شد. این صحبت‌ها بیش از یک اظهارنظر احساسی، نشانه‌ای از شکاف میان فضای لیگ و زیست روزمره مردم تفسیر شد. با این حال، واکنش تند یکی از مجریان شبکه سه که این روزها بیشتر به عنوان «همکار گمنام المیرا شریفی‌مقدم» شناخته می‌شود، مسیر گفت‌وگو را از نقد به حاشیه‌های شخصی کشاند.

ادعای مجری از یک حادثه در تمرین پرسپولیس

این مجری در بخشی از صحبت‌های خود مدعی شد یکی از بازیکنان پرسپولیس در جریان تمرین، روی هم‌پستی‌اش خطای شدیدی انجام داده است. این ماجرا به سروش رفیعی و رضا شکاری منتسب شده است. به گفته وی، بازیکن خاطی پس از این برخورد، هم‌تیمی‌اش را تهدید کرده و گفته: «کاری می‌کنم که سال دیگر در پرسپولیس نباشی!». این اظهارات، انتقاداتی را درباره تبدیل رسانه به سکوی خودنمایی به دنبال داشت.

سه پرسش اساسی درباره نقش رسانه

متن این گزارش با طرح سه پرسش، عملکرد رسانه و مجریان را مورد واکاوی قرار داده است. **پرسش اول** به این موضوع می‌پردازد که با توجه به فشارهای اقتصادی و روانی موجود در جامعه، چند نفر همچنان می‌توانند فوتبال را با فراغ بال دنبال کنند؟ این پرسش تأکید دارد که رسانه به جای تقبیح اظهارات یک بازیکن، می‌تواند آن را بهانه‌ای برای گفت‌وگویی جدی‌تر درباره حال عمومی جامعه قرار دهد.

**پرسش دوم** به چگونگی گذران وقت آزاد یک مجری تلویزیون با دسترسی و نفوذ بالا مربوط می‌شود. آیا این وقت صرف مطالعه و شناخت جامعه می‌شود یا صرفاً تمرین برای خلق لحظه‌های جنجالی و وایرال؟ این بخش هشدار می‌دهد که مسیر شهرت از طریق جنجال، اگرچه کوتاه‌مدت است، اما پرهزینه بوده و رسانه ملی جای آزمون و خطای هیجانی نیست.

**پرسش سوم** نیز به خطر دوقطبی‌سازی اشاره دارد. در شرایطی که حتی مقامات از خطرات این پدیده می‌گویند، چرا برخی مجریان ترجیح می‌دهند با تقلیل مسائل پیچیده به دوگانه‌های ساده (مانند متعهد/بی‌تعهد)، بنزین روی آتش بریزند؟ آیا این اقدام ناشی از ناآشنایی با پروتکل‌های حرفه‌ای است یا انتخاب آگاهانه مسیر ساده‌تر جنجال؟

یک توصیه شخصی و جمع‌بندی

در پایان این گزارش، توصیه‌ای شخصی خطاب به این مجری مطرح شده است: «بد نیست گاهی در خلوت، بدون دوربین، با خودت صادق باشی. ببینی واقعاً در چه کاری استعداد داری. اجرا فقط «ایستادن جلوی دوربین» نیست؛ اجرا یعنی توان شنیدن، توان مکث و خیلی چیزهای دیگر». این بخش تأکید می‌کند که اجرای حرفه‌ای تنها بلد بودن زمان حرف زدن نیست، بلکه دانستن زمان سکوت را نیز شامل می‌شود؛ مهارتی که به گفته نویسنده، این روزها کمیاب شده است.

منبع: برترین‌ها

چهره ها