مجروحان اعتراضات: چرا درمان را به نابینایی و قطع عضو ترجیح دادند؟

فضای ترس و عواقب جبران‌ناپذیر

روزنامه شرق در گزارشی به سرنوشت مجروحانی پرداخته که در ماجراهای دی‌ماه مصدوم شدند، اما به دلیل ترس از بازداشت یا احضار، از مراجعه به مراکز درمانی خودداری کردند یا با تاخیر بسیار به آنجا رفتند. این تاخیر در درمان برای برخی به قیمت نابینایی، خطر قطع عضو، عفونت‌های شدید و ناتوانی دائمی تمام شده است. بسیاری از این زخم‌های عمیق ناشی از شلیک، به جای اتاق عمل در خانه مداوا شده‌اند.

تاکید مسئولان و روایت متفاوت میدان

در حالی که مسئولان وزارت بهداشت و سازمان نظام پزشکی در گفت‌وگوها تأکید می‌کنند مراکز درمانی باید فضایی امن و بدون فشارهای امنیتی برای همه بیماران باشد، روایت زخمی‌ها و بخشی از کادر درمان، حکایت از شرایط دیگری دارد. رئیس سازمان نظام پزشکی اعلام کرده که بیش از ۲۵ هزار نفر از مجروحان اعتراضات، در بازه‌ای حدود یک هفته به مراکز بهداشت و درمان مراجعه کرده‌اند. مدیر روابط‌عمومی وزارت بهداشت نیز گفته پس از هشدارها درباره خطر درمان دیرهنگام، نزدیک به سه هزار نفر دیگر که پیش‌تر به دلیل ترس مراجعه نکرده بودند، برای دریافت خدمات درمانی اقدام کردند.

درد مداوم و درمان نیمه‌کاره در خانه

امیرعلی، یکی از مجروحان، می‌گوید نزدیک به ۷۰ ساچمه به بدنش اصابت کرده است. او از ترس برخوردهای قضایی به بیمارستان نرفته و با کمک خانواده برخی ساچمه‌ها را خارج کرده‌اند. او می‌گوید: «حس می‌کنم ساچمه‌ها در بدنم حرکت می‌کنند. وقتی پاشنه پاهایم را زمین می‌گذارم انگار میخ کف پایم فرومی‌رود». درد شدید و ناتوانی در راه رفتن از عوارضی است که با آن دست‌وپنجه نرم می‌کند.

عفونت و آسیب عصبی بر اثر تاخیر

محسن، جوان دیگری که دستش هدف ساچمه قرار گرفته، پس از دو روز متوجه عفونت و ورم شدید دستش می‌شود. او پس از یافتن یک پزشک معتمد، این جمله را می‌شنود که برای خارج کردن ساچمه‌های نزدیک مفصل نیاز به رادیولوژی است. اما ترس مانع ادامه درمان می‌شود. او اکنون نگران است: «فکر می‌کنم عصب یکی از انگشتانم دیگر کار نمی‌کند».

تحمل درد برای فرار از شناسایی

«نگین» که تیری به صورت و فکش اصابت کرده، تا هفته‌ها به هیچ مرکزی مراجعه نکرده است. او تنها با کمک یک دوست پرستار، بخشی از زخم‌ها را بخیه زده و هفته‌ها فقط از مایعات تغذیه کرده است. او می‌گوید عمل جراحی را هفته گذشته و با اعلام علت غیرواقعی انجام داده و تاخیر در درمان، خطر کج‌جوش‌خوردن فکش را افزایش داده بود.

عواقب غیرقابل بازگشت: از نابینایی تا عفونت مرگ‌آور

بر اساس این گزارش، مراجعه دیرهنگام آسیب‌های جبران‌ناپذیری به همراه داشته است. پرستار یک بیمارستان دولتی در تهران از جوانی می‌گوید که ساچمه کنار چشمش اصابت کرده و به دلیل مراجعه با چند روز تاخیر، به‌طور کامل نابینا شده است.

یک رادیولوژیست در تهران نیز توضیح می‌دهد: «از هفته‌های دوم موجی از مراجعه‌کنندگان آمدند… یکی از موارد جوانی ۱۹‌ساله بود که خانواده در خانه تیر جنگی را از پای او بیرون کشیده بودند، اما در عکس‌برداری مشخص شد هنوز تیر دیگری در پای او وجود داشته که همان منجر به عفونت شدید شده بود». به گفته این کادر درمان، حتی هفته‌ها پس از اعتراضات، مجروحان با ترس و در ساعات خلوت برای درمان مراجعه می‌کنند.

اخبار سیاسی