فضانوردان چینی لحظه کشف ترک در فضاپیمای شنژو-۲۰ را روایت کردند

کشف ناگهانی در آستانه بازگشت

فضانوردان مأموریت شنژو-۲۰، چن دونگ، چن ژونگروی و وانگ جی، در تاریخ ۵ نوامبر ۲۰۲۵ در حال انجام بررسی‌های نهایی برای ترک ایستگاه فضایی تیانگونگ و بازگشت به زمین بودند. در طی این بازرسی معمول، آنها مورد غیرعادی‌ای مشاهده کردند که بعدها به عنوان اولین وضعیت اضطراری پرواز فضایی چین توصیف شد.

فرمانده چن دونگ در حین بررسی کپسول بازگشت، یک علامت مثلثی شکل روی پنجره دیدگاه فضاپیما دید. او در مصاحبه‌ای با شبکه تلویزیونی مرکزی چین گفت اولین فکرش این بود که مگر یک برگ کوچک به بیرون پنجره چسبیده است. اما بلافاصله متوجه غیرممکن بودن این موضوع شد، چرا که آنها در فضای خلأ بودند.

از تصور برگ تا واقعیت ترک

چن دونگ به سرعت دریافت که آن علامت برگ‌ماند، در واقع نتیجه ترک‌های ایجاد شده روی پنجره است. او توضیح داد که برخی از این ترک‌ها "کاملاً از ضخامت پنجره عبور کرده بودند". این کشف، آغاز یک ارزیابی فوری و دقیق بود.

خدمه شنژو-۲۰ بلافاصله با خدمه امدادی شنژو-۲۱ و تیم‌های زمینی در مرکز کنترل مأموریت همکاری کردند تا وضعیت پنجره را به دقت بررسی و تأیید کنند. رویکرد آنها در مواجهه با این حادثه‌ای که می‌توانست به فاجعه‌ای خطرناک تبدیل شود، روشمند و حساب شده توصیف شده است.

آرامش و هماهنگی در بحران

فضانورد چن ژونگروی در یک نشست خبری در ۱۷ ژانویه گفت زمانی که از وضعیت مطلع شدند، بحث‌هایی داشتند و به یک درک مشترک رسیدند. همزمان، تیم‌های زمینی به سرعت با آنها ارتباط برقرار کردند و آنها خیلی زود آرامش خود را به دست آوردند.

این هماهنگی سریع بین خدمه در مدار و کنترل زمینی، کلید مدیریت این وضعیت غیرمنتظره بود. تاریخ بازگشت اولیه که ۵ نوامبر برنامه‌ریزی شده بود، پس از کشف ترک به تعویق افتاد. در نهایت، این سه فضانورد (تایکونات) نه روز بعد، در ۱۴ نوامبر، با فضاپیمای شنژو-۲۱ که خدمه امداد را آورده بود، به زمین بازگشتند.

فرود ایمن و ثبت رکورد

این سه فضانورد در منطقه خودمختار مغولستان داخلی در شمال چین به سلامت فرود آمدند. آنها در مجموع ۲۰۴ روز در مدار زمین گذراندند. این مدت، یک رکورد جدید برای یک خدمه فضانورد چینی محسوب می‌شد، اگرچه از رکورد جهانی اقامت انسان در فضا (۴۳۷ روز) فاصله زیادی داشت.

ماموریت آنها از ۲۴ آوریل ۲۰۲۵ با اتصال به ایستگاه فضایی تیانگونگ (به معنای کاخ بهشتی) آغاز شده بود. این حادثه نشان داد که حتی با پیشرفت‌های بزرگ، سفرهای فضایی همواره با مخاطرات غیرقابل پیش‌بینی همراه است.

تهدید فزاینده زباله‌های فضایی

کارشناسان احتمال می‌دهند برخورد یک تکه زباله فضایی عامل ایجاد این ترک بوده باشد. حجم زباله‌های فضایی در مدار زمین به طور مداوم در حال افزایش است. این زباله‌ها که شامل مراحل جدا شده موشک‌ها و دیگر اشیاء دورانداخته شده سفرهای فضایی می‌شوند، پتانسیل برخورد با فضاپیماهای سرنشین‌دار و بدون سرنشین را دارند و فضانوردان را در معرض خطر قرار می‌دهند.

راه‌حل‌های مختلفی برای مقابله با مشکل رشد زباله‌های فضایی پیشنهاد شده است. از جمله توسعه پرتوهای جاذب الهام‌گرفته از علمی-تخیلی و فضاپیماهای جمع‌آوری زباله. اما تاکنون هیچ یک از راه‌حل‌های بالقوه، آماده اجرا در مقیاس بزرگ نیستند. این حادثه بر ضرورت توجه جدی‌تر جامعه بین‌المللی به این معضل ایمنی تأکید می‌کند.

منبع: Futureplc