فسیل موجودات دریایی در اورست؛ آیا قله اورست روزی زیر آب بوده؟

زمین‌شناسان و کوهنوردان بقایای فسیل‌شده موجودات دریایی از جمله تریلوبیت‌ها، زنبق‌های دریایی و براکیوپودها را در ارتفاعات هیمالیا و درون سنگ‌های رسوبی گزارش کرده‌اند. این کشف، شواهدی از تغییرات عمیق زمین‌شناسی و گذشته زیرآبی این منطقه ارائه می‌دهد.

ارتباط فسیل‌ها با اقیانوس باستانی تتیس

شواهد جمع‌آوری شده طی دهه‌ها نشان می‌دهد این رسوبات دریایی به اقیانوس تتیس تعلق دارند. این اقیانوس پهناور، زمانی صفحه هند و آسیا را از هم جدا می‌کرد. سنگ‌هایی که امروز در ارتفاعات زیاد دیده می‌شوند، میلیون‌ها سال پیش در بستر این اقیانوس شکل گرفته‌اند. فسیل‌های یافت شده متعلق به موجودات دریایی معمول آن دوران هستند و افزایش ارتفاع کنونی آن‌ها نسبت به سطح دریا، نتیجه فرآیندهای زمین‌شناسی عظیم است.

حرکت صفحه هند و شکل‌گیری هیمالیا

حدود ۲۰۰ میلیون سال پیش، با شروع فروپاشی ابرقاره پانگئا، صفحه هند به سمت شمال حرکت کرد. بین ۵۰ تا ۴۰ میلیون سال پیش، این صفحه با صفحه اوراسیا برخورد کرد. از آنجایی که هر دو صفحه قاره‌ای بودند و چگالی کمتری داشتند، به جای فرورفتن، روی هم چین خوردند، ضخیم شدند و بالا آمدند. این برخورد، آغاز شکل‌گیری رشته‌کوه هیمالیا بود.

هیمالیا؛ کوه‌زایی ادامه‌دار

رشته‌کوه هیمالیا با حدود ۲۹۰۰ کیلومتر протяق و قله اورست به عنوان بلندترین نقطه زمین با ارتفاع ۸۸۴۸ متر، هنوز در حال بلند شدن است. اندازه‌گیری‌های زمین‌شناسی نشان می‌دهد این رشته‌کوه سالانه بیش از ۱ سانتیمتر بالا می‌آید، زیرا صفحه هند همچنان به سمت شمال فشار وارد می‌کند. در مقابل، فرسایش ناشی از یخ، باد و آب به آرامی سنگ‌ها را می‌ساید. فسیل‌های کشف شده، نشانه‌هایی ساکت از دریایی باستانی هستند که روزگاری قله‌های امروزی را پوشانده بود.

منبع: Hamshahrionline