عنایت‌الله بخشی؛ چرا این بازیگر صاحب‌سبک سینمای ایران آن‌طور که شایسته بود دیده نشد؟

با انتشار خبر درگذشت عنایت‌الله بخشی در ۲۶ بهمن ۱۴۰۴، نام این بازیگر توانا و در عین حال مهجور سینمای ایران بار دیگر بر سر زبان‌ها افتاد. او که متولد ۷ فروردین ۱۳۲۴ بود، کارنامه‌ای درخشان در تئاتر و سینما داشت، اما بسیاری معتقدند آن‌گونه که شایسته‌اش بود دیده نشد.

بازیگری متعلق به تئاتر

عنایت‌الله بخشی پیش از هر چیز متعلق به جهان تئاتر بود. حضور در بیش از ۱۷۰ اثر نمایشی، گواهی بر عمق و گستردگی فعالیت‌های او در این عرصه است. او با کارگردانان سرشناسی همچون عباس جوانمرد، بهرام بیضایی، حمید سمندریان، رکن‌الدین خسروی و پرویز صیاد همکاری کرد که تأثیر زیادی بر سبک بازیگری منحصربه‌فردش گذاشت.

حضوری پررنگ با نقش‌های به یاد ماندنی در سینما

حضور بخشی در سینما با فیلم «آقای هالو» ساخته داریوش مهرجویی آغاز شد. این شروع، راه را برای همکاری‌های متعدد او با کارگردانان بزرگ سینمای ایران باز کرد. از جمله همکاری‌های شاخص او می‌توان به فیلم‌های «در تنگنا» و «تنگسیر» (امیر نادری)، سری فیلم‌های «صمد» (پرویز صیاد)، «ستارخان» و «خواستگار» (علی حاتمی)، «گوزن‌ها» (مسعود کیمیایی)، «مسافران» و «سگ‌کشی» (بهرام بیضایی) و «اسرار گنج دره جنی» (ابراهیم گلستان) اشاره کرد. با این حال، او کمتر در نقش اول فیلم‌های پرفروش و مشهور ظاهر شد.

دلایل مهجور ماندن یک چهره توانا

نکته قابل تأمل در زندگی حرفه‌ای بخشی، مهجور ماندن نسبی او با وجود نقش‌آفرینی‌های درخشان است. به نظر می‌رسد شخصیت خلوت‌گزین و به دور از حاشیه او یکی از دلایل این امر بوده است. دلیل دیگر را شاید بتوان در انتخاب فیلم‌هایی جست‌وجو کرد که عمدتاً نقش‌های مکمل یا خاص را به او می‌سپردند. افزون بر این، بخشی همواره مورد کم‌لطفی جشنواره‌های سینمایی داخلی و خارجی قرار گرفت.

سال‌های پایانی و کاهش فرصت‌ها

این کم‌توجهی در سال‌های پایانی زندگی او به اوج خود رسید، تا جایی که کمتر کارگردانی برای همکاری با وی پیشقدم می‌شد. آمار گویاست: بخشی در دهه‌های ۸۰، ۹۰ و چند سال ابتدای دهه ۱۴۰۰، تنها در سه فیلم سینمایی نقش‌آفرینی کرد. اگرچه حضور او در تلویزیون در این سال‌ها کم نبود، اما به نظر می‌رسد توانایی‌های منحصربه‌فردش می‌توانست بسیار بیش از این در سینمای ایران متجلی شود.

منبع: فرارو

چهره ها