عضو ارشد موتلفه: «حضرت عباس با شمر مذاکره کرد»؛ مذاکره با آمریکا تسلیم است یا ابزار؟

مروری کوتاه بر خبر
- اسدالله بادامچیان، عضو ارشد موتلفه، به تحلیل مذاکره با آمریکا پرداخت.
- او مذاکره را ذاتاً مثبت یا منفی نمیداند و آن را وابسته به محتوا و نتیجه میداند.
- بادامچیان برای رد مطلقنگری، به مذاکره حضرت عباس (ع) با شمر در عاشورا اشاره کرد.
- در مقابل، مذاکره آمریکا با امپراتور ژاپن پس از جنگ جهانی دوم را نمونهای از «تسلیم» خواند.
- او تأکید کرد اگر هدف آمریکا از مذاکره سلطه باشد، ورود به آن نه عقلانی است و نه علمی.
- دیدگاه او بخشی از مواضع جریان محافظهکار نسبت به دور جدید مذاکرات است.
با آغاز دور جدید مذاکرات ایران و آمریکا، موضعگیریهای مختلفی از طیفهای سیاسی کشور مطرح شده است. در این میان، بررسی دیدگاههای جریان محافظهکار میتواند بخش مهمی از نگاه حاکمیت به این موضوع را نشان دهد. اسدالله بادامچیان، دبیرکل سابق و رئیس شورای مرکزی حزب مؤتلفه اسلامی، در اظهارنظری به تبیین دیدگاه خود درباره ماهیت مذاکره پرداخته است.
تحلیل بادامچیان: از مذاکره عاشورایی تا تسلیم ژاپنی
بادامچیان در ابتدا بر این نکته تأکید کرد که اصل مذاکره اصالت ذاتی ندارد و ارزیابی آن بسته به محتوا، طرفین و نتایج است. او برای رد مطلقنگری در قبال مذاکره، مثالی تاریخی از واقعه عاشورا ارائه داد و گفت: «حتی در عاشورا نیز حضرت ابوالفضل (ع) به دستور اباعبدالله (ع) با شمر مذاکره کردند و حتی مهلتی یکشبه برای عبادت میگیرند.»
اما از سوی دیگر، او نمونهای از مذاکره را که به معنای تسلیم است، برشمرد و به پیروزی آمریکا در جنگ جهانی دوم اشاره کرد: «زمانی که آمریکاییها در ژاپن پیروز شدند، آن مذاکرهای که با امپراتور ژاپن انجام دادند، مذاکره نبود… این تسلیم بود.» به گفته او، گاهی نیز مذاکره خود تسلیم نیست، اما میتواند ابزار و مقدمهای برای آن باشد.
شرط ورود به مذاکره از نگاه موتلفه
عضو ارشد موتلفه اسلامی در ادامه به شرایط مذاکره پرداخت و گفت بحث اصلی بر سر این است که مذاکره میان چه کسانی و با چه هدفی انجام میشود. بادامچیان تصریح کرد: «زمانی است که آمریکا مذاکرهای را میخواهد که نتیجهاش سلطه آمریکا باشد؛ در آنجا هم نه عقلانی و نه علمی است که انسان وارد چنین مذاکرهای شود.» او در مقابل، مذاکرهای را که در آن هدف دو طرف بیان دیدگاهها برای رسیدن به توافق باشد، متفاوت ارزیابی کرد. در نهایت، او نتیجه گرفت که مذاکره ذاتاً مثبت یا منفی نیست، بلکه یک رویداد سیاسی است که ارزش آن به اهداف، نگرش، نتیجه و طرفین آن بستگی دارد.
منبع: برترینها
اخبار سیاسی