سوفیا لورن: از گرسنگی دوران جنگ تا اوج هالیوود؛ ستارهای که آرزوی یک وعده غذای سیر داشت
- کودکی او در ناپل، همراه با فقر مطلق، گرسنگی و ترس از جنگ جهانی دوم گذشت.
- ورود به سینما از طریق مسابقه زیبایی و کار به عنوان سیاهیلشکر و مدل آغاز شد.
- همکاری با ویتوریو دسیکا و حمایت کارلو پونتی، مسیر تبدیل او به ستارهای بینالمللی را هموار کرد.
از فقر ناپل تا شهرت جهانی
سوفیا لورن، متولد ۲۰ سپتامبر ۱۹۳۴ (۲۹ شهریور ۱۳۱۳)، از معدود ستارگان زندهمانده عصر طلایی سینما محسوب میشود. مسیر زندگی او از فقر مطلق و وحشت جنگ جهانی دوم در ناپل آغاز شد و به اوج شهرت جهانی در هالیوود انجامید. کودکی او در میان گرسنگی، لباسهای وصلهدار و صفهای طولانی نان سپری شد.
آرزوی ساده یک کودک گرسنه
لورن بارها گفته بود که در کودکی «لاغر، زشت و گرسنه» بوده و تنها آرزویش خوردن یک وعده غذای سیر بوده است. خاطرات پناهگرفتن در تونلها هنگام بمباران، زخمهایی که هنوز نشانهشان بر چهرهاش مانده و صفهای جیرهبندی، بخشی جدانشدنی از هویت او شد. همین گذشته تلخ، به گفتههای او، نیرویی برای پیشرفتن بود.
آغاز یک تحول و ورود به دنیای سینما
سوفیا لورن از نوجوانی دریافت که دیگر آن «خلال دندان» سابق نیست و زیباییاش به چشم میآید. شرکت در مسابقه زیبایی ناپل و سپس سفر به رم، نخستین گامها برای ورود به دنیای سینما بودند. او ابتدا به عنوان سیاهیلشکر و مدل عکاسی کار کرد؛ تجربههایی سخت اما تعیینکننده که راه را برای نقشهای جدیتر باز کردند.
نقطه عطف: همکاری با بزرگان سینما
نقطه عطف زندگی حرفهای سوفیا لورن، همکاری با کارگردان نامدار، ویتوریو دسیکا و سپس ورود به سینمای آمریکا بود. این مسیر با حمایت و راهنمایی کارلو پونتی، تهیهکننده و همسر آیندهاش، هموار شد. لورن به تدریج از یک بازیگر جوان ایتالیایی به ستارهای بینالمللی بدل شد.
انتشار خاطرات در رسانههای جهان
این روایتها برگرفته از خاطرات و گفتوگوهای سوفیا لورن با مجله ایتالیایی «اِپوکا» (Epoca) است. او این خاطرات را اندکی پس از ورودش به هالیوود و به دعوت دومنیکو مکولی، سردبیر این مجله، نوشت. نوشتهها ابتدا به صورت پاورقی در «اپوکا» منتشر و سپس در رسانههای مختلف جهان، ازجمله مجله «سپید و سیاه» ایران در ۲۴ بهمن ۱۳۳۷، بازنشر یافت. بخش عمده این گفتهها به دوران کودکی و نوجوانی او در ناپل و سالهای جنگ جهانی دوم بازمیگردد.
منبع: Rokna
چهره ها