زیباترین اشعار خواجه عبدالله انصاری؛ گنجینهای که پس از قرنها میدرخشد؟
مروری کوتاه بر خبر
- خواجه عبدالله انصاری، عارف و شاعر قرن پنجم هجری، ملقب به «پیر هرات».
- اشعار او ترکیبی از سوز و گداز عاشقانه، مناجات با خدا و تأملات عمیق عرفانی است.
- ویژگی بارز اشعارش سادگی، روانی و عمق معنوی است.
- آثار او در قالبهای رباعی، تکبیتی و مناجاتنامه سروده شدهاند.
- اشعار وی پس از قرنها همچنان مورد توجه دوستداران شعر و عرفان است.
خواجه عبدالله انصاری، از برجستهترین عارفان و شاعران ایرانی قرن پنجم هجری، گنجینهای از شعر عرفانی و عاشقانه را از خود به جای گذاشته است. اشعار او که عمدتاً در قالب رباعیات، تکبیتیها و مناجاتنامههاست، به دلیل سادگی، عمق معنوی و زیبایی ادبی، پس از قرنها همچنان مخاطب دارد.
چرا اشعار انصاری متمایز است؟
خواجه عبدالله انصاری (۳۹۶ – ۴۸۱ ه.ق) که به «پیر هرات» و «انصاری هروی» شهرت دارد، نه تنها یک عارف صوفیمسلک، بلکه ادیبی توانا در سرودن شعر به زبانهای فارسی و عربی بود. اشعار او ویژگیهای منحصربهفردی دارد که آن را ماندگار کرده است. عمق عرفانی مضامینی چون عشق الهی و توکل، سادگی و روانی بیان، تنوع قالبهای شعری و احساسات ناب عاشقانه و عارفانه، از شاخصههای اصلی کار اوست.
گلچینی از اشعار و مناجاتها
در ادامه، نمونههایی از اشعار و مناجاتهای این عارف بزرگ آورده شده است:
دل درد تو را به جان مداوا نکنند
در عشق تو جان زغم محابا نکنند
ما را وغمت به کس نگوییم اگر
بوی جگر سوخته رسوا نکنند
***
بنمای رهی،که ره نماینده تویی
بگشای دری،که درگشاینده تویی
زنگار غمان گرفت دور دل من
بزدای،که زنگ دل زداینده تویی
***
یارب ز شراب عشق سرمستم کن
وز عشق خودت نیست کن و هستم کن
از هرچه بجز عشق خودت تهی دستم کن
یکباره به بند عشق پا بستم کن
***
الهی نام تو ما را جواز، مهر تو ما را جهاز، شناخت تو ما را امان، لطف تو ما را عیان.
الهی ضعیفان را پناهی. قاصدان را بر سر راهی. مومنان را گواهی…
***
الهی از پیش خطر و از پس راهم نیست دستم گیر که جز فضل تو پناهم نیست.
الهی ترسانم از بدی،خود بیامرز مرا به خوبی خود.
***
ای واقف اسرار ضمیر همه کس
درحالت عجز،دستگیر همه کس
ازهر گنهم توبه دِه و عذر پذیر
ای توبه دِه و عذر پذیر همه کس
منبع: w3.org
سبک زندگی