خرازی: اشتباهات در «صدور انقلاب» چرا کشورهای عربی را ترساند؟
مروری کوتاه بر خبر
- اعتراف کمال خرازی به اشتباهات گذشته در برخورد با همسایگان و ایجاد ترس در آنها
- اشاره به سیاست «صدور انقلاب» و روشهای نادرست اجرای آن در سالهای اولیه
- فعالیت واحد «نهضتهای آزادیبخش» زیر نظر سپاه و سفرهای محمد منتظری به کشورهای عربی
- تحلیل عوامل ترس کشورهای منطقه از ایران پس از انقلاب و حمایت آنها از صدام
- ذکر نمونه عراق به عنوان کشوری که امروز بدون لشکرکشی، از انقلاب دفاع میکند
رئیس شورای راهبردی روابط خارجی با اشاره به تاریخچه روابط ایران و همسایگان عربی، از اشتباهاتی سخن گفت که منجر به ترساندن کشورهای منطقه شد. کمال خرازی، وزیر اسبق امور خارجه، روشهای نادرست در «صدور انقلاب» را عامل این فضا دانست.
اعتراف به اشتباهات و ترس همسایگان
کمال خرازی در سخنرانی خود در کنگره ملی سیاست خارجی اعلام کرد که در گذشته اولویت ارتباط با همسایگان بهدرستی رعایت نمیشد و در این زمینه اشتباهات زیادی صورت گرفت. او گفت: «بهگونهای که برخی از آنها از ما ترسیدند. صدور انقلاب نباید با روشهای نادرست صورت میگرفت، بلکه باید انقلاب در دل دیگران جای میگرفت و آنان را مدافع خود میکرد.» خرازی عراق را مثال زد و پرسید: «اکنون چرا مردم عراق از انقلاب اسلامی دفاع میکنند؟ ما که برای صدور انقلاب به آن کشور لشکرکشی نکردیم.»
ریشههای تاریخی و فعالیت «نهضتهای آزادیبخش»
این اظهارات به سالهای نخست پس از انقلاب و دهه ۶۰ بازمیگردد. در آن دوره، تشکیلاتی با عنوان «نهضتهای آزادیبخش» زیر نظر سپاه و با مسئولیت محمد منتظری فعالیت میکرد. 
بر اساس زندگینامه منتظری، وظیفه این واحد «برقراری تماس با رهبران جنبشهای آزادیبخش اسلامی و تشکیل هسته مبارزاتی در این کشورها» و «سفر به کشورهای عربی و اسلامی از جمله، لبنان، سوریه، افغانستان، لیبی و کشورهای حاشیه خلیج فارس» بود. دیماه ۱۳۵۸ نیز کنفرانس نهضتهای آزادیبخش در تهران با حضور گروههای مبارز از کشورهای مختلف برگزار شد. 
تحلیل دلایل ترس منطقهای
مقالهای در مجله «اخبار شیعیان» در سال ۱۳۸۷ به تحلیل این فضا پرداخته بود. بر اساس این تحلیل، پس از انقلاب ۱۳۵۷، این گمان در منطقه قوت گرفت که امواج انقلاب ایران «وضع موجود» را تهدید میکند. وجود دفاتر گروههایی مانند حزبالله کویت و حزبالله حجاز، همراه با سخنان چالشبرانگیز علیه حکمرانان منطقه، بر این ترس افزود. 
اتفاقاتی مانند قیام مسجد الحرام در ۱۹۷۹، کشف کودتا در بحرین (۱۹۸۱) و بمبگذاریهای دهه ۸۰ در کویت، روابط را بیش از پیش تیره کرد. از نگاه کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس، موفقیت انقلاب ایران در سرنگونی شاه با حمایت آمریکا، الگویی اجتنابناپذیر و خطرناک برای ایدئولوژی و انقلاب بود. این ترس یکی از عوامل مؤثر در حمایت مالی و لجستیکی گسترده این کشورها از صدام حسین در طول جنگ تحمیلی علیه ایران ارزیابی شده است.
منبع: فرارو
اخبار سیاسی