حافظ چه میگوید؟ جهان و کار جهان، بیثبات و بیمحل است
مروری کوتاه بر خبر
- توصیف رفیق بیعیب به صراحی می ناب و سفینه غزل
- تاکید بر تنگی گذرگاه عافیت و بیبدلی عمر عزیز
- بیان بیثباتی و بیمحلی جهان و کار جهان در نگاه عقل
- اشاره حافظ به مستی از باده ازل
مروری بر غزل حافظ
در ابیاتی از حافظ، جهان و کار آن، بیثبات و بیمحل توصیف شده است. شاعر رفیقی بیعیب و نقص را به صراحی می ناب و کشتی غزل تشبیه میکند.
گذرگاه تنگ عافیت
حافظ در ادامه بر تنگی گذرگاه عافیت و بیبدل بودن عمر عزیز تاکید میکورد. او از بیعملی خود در جهان اظهار ملالت نمیکند و حتی علت حیرت علما را علم بیعمل میداند.
نگاه عقل به جهان پرآشوب
از نگاه عقل در این راه پرآشوب، جهان و کار جهان بیثبات و بیمحل است. شاعر مخاطب را از خواندن قصه و توجه به تاثیر ستارگان بر سعد و نحس بازمیدارد.
امید و اجل
حافظ در بیان دلشکستگی میگوید دلش امید فراوان به وصال داشت، اما اجل در راه عمر، راهزن امید است. در پایان اشاره میکند که هشیاران چنین کسی را نخواهند یافت، چرا که حافظ، مست باده ازل است.
منبع: asriran.com
سبک زندگی