الهه: «من ۳۹ ساله‌ام و درخواست طلاق داده‌ام»؛ گاهی رفتن تنها راه ماندن با خود واقعی است؟

مروری کوتاه بر یک زندگی مشترک

الهه، زنی ۳۹ ساله، داستان زندگی مشترک ۹ ساله خود را روایت می‌کند. او در ۳۰ سالگی با مردی که دو سال از خودش بزرگ‌تر و صاحب یک شرکت خصوصی بود، ازدواج کرد. سال‌های اول زندگی‌شان عادی و بدون حاشیه توصیف شده است.

آغاز فاصله‌ها و تغییر رفتار

کم‌کم مشکلات آغاز شد. الهه متوجه شد پول‌هایی که باید صرف خانه شود، جای دیگری خرج می‌شود. همسرش برای کارگران شرکتش هدیه و کمک‌های مالی می‌داد، اما در قبال هزینه‌های خانه بی‌تفاوت بود و پرداخت قبوض عقب می‌افتاد. به مرور، حضور همسر در خانه کمتر و سکوت و بی‌تفاوتی او بیشتر شد.

خواسته‌های غیرمعمول و ترک خانه

این بی‌تفاوتی به خواسته‌هایی تبدیل شد که الهه آن‌ها را «غیرمعمول» و نامتناسب با شأن خود و زندگی مشترک توصیف می‌کند. با مخالفت محکم او، همسرش شروع به فاصله گرفتن کرد؛ ابتدا با دیر آمدن‌های شبانه، سپس نیامدن به خانه و در نهایت ترک کامل خانه بدون هیچ توضیح یا دعوایی. او در تماسی به الهه گفت: «تو خواسته‌هایم را رد کردی، این زندگی دیگر معنی ندارد!»

درخواست طلاق برای حفظ خود واقعی

الهه می‌گوید در این نقطه فهمید مسئله، از دست دادن امنیت روانی خودش است. او با مراجعه به مشاور و همراه داشتن پرونده قضایی، نه برای انتقام، که برای شنیده شدن حرف‌هایش اقدام کرد. او تأکید می‌کند: «من همسرم را از دست نداده‌ام… من داشتم خودم را از دست می‌دادم!» اکنون درخواست طلاق داده، چون نمی‌خواهد در زندگی‌ای بماند که مجبور است هر روز از مرزهای شخصی خود دفاع کند.

بررسی روان‌شناختی پرونده

بر اساس گزارش، بررسی‌های روان‌شناختی این پرونده با دستور سرگرد احسان سبکبار، رئیس کلانتری شفای مشهد، در دایره مشاوره و مددکاری اجتماعی برای پیشگیری از طلاق این زوج آغاز شده است. این داستان بر اساس ماجراهای واقعی «زیر پوست شهر» روایت شده است.

منبع: رکنا

اخبار اجتماعی