از خیابان‌های انقلاب تا خاکریزهای جنگ؛ نقش مردم چگونه تعیین‌کننده بود؟

مروری کوتاه بر خبر

  • نقش اقشار مختلف جامعه در شکل‌گیری و پیروزی انقلاب اسلامی
  • راهپیمایی‌های ۲۲ بهمن به عنوان نماد تداوم همبستگی و مشارکت سیاسی مردم
  • حضور داوطلبانه گسترده مردم در جبهه و پشت جبهه در دوران دفاع مقدس
  • مقایسه دو جلوه مکمل مشارکت ملی: سیاسی-نمادین و وجودی-حیاتی
  • احساس مسئولیت جمعی به عنوان عامل مشترک حضور مردم در هر دو مقطع

انقلاب اسلامی ایران از ابتدا ماهیتی مردمی داشت و حضور اقشار مختلف جامعه در عرصه‌های مختلف از خیابان تا پشتیبانی، نقش تعیین‌کننده‌ای ایفا کرد. این حضور پس از پیروزی انقلاب در راهپیمایی‌های سالانه ۲۲ بهمن تداوم یافت و در دوران جنگ تحمیلی به شکل مشارکت در جبهه و پشت جبهه درآمد. مقایسه این دو دوره، دو جلوه مکمل از مشارکت ملی را نشان می‌دهد که ریشه در احساس مسئولیت جمعی مردم دارد.

از راهپیمایی‌های میلیونی تا تثبیت یک نماد

به گزارش ایسنا، انقلاب اسلامی ایران از نخستین روزهای شکل‌گیری خود، ماهیتی مردمی داشت. اعتراضات، راهپیمایی‌ها، اعتصابات و تجمعات گسترده در شهرها و روستاها، نشان داد که بدنه اصلی این حرکت را اقشار مختلف جامعه از دانشجویان و روحانیون تا بازاریان، کارگران، کارمندان و زنان خانه‌دار تشکیل می‌دهند. اوج این حضور در راهپیمایی‌های میلیونی ماه‌های منتهی به پیروزی انقلاب مشاهده شد.

پس از پیروزی، راهپیمایی‌های سالانه ۲۲ بهمن به نماد تداوم این همبستگی مردمی تبدیل شد. این حضور داوطلبانه و گسترده، که با تنوع نسلی و اجتماعی همراه است، صرفاً یک مراسم نمادین نیست، بلکه بازتابی از پیوند مردم با نظام سیاسی و یادآور نقش تعیین‌کننده ملت در سرنوشت کشور محسوب می‌شود.

تغییر میدان مشارکت به جبهه‌های جنگ

با آغاز جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، شکل دیگری از حضور مردمی پدیدار شد. هزاران جوان به صورت داوطلبانه راهی خطوط مقدم شدند و در کنار نیروهای رسمی از کشور دفاع کردند. هم‌زمان، میلیون‌ها نفر در پشت جبهه در قالب کمک‌های مردمی، پشتیبانی لجستیکی، فعالیت‌های درمانی، فرهنگی و تولیدی نقش‌آفرینی کردند. خانواده‌های رزمندگان نیز با صبوری و ایثار، بخشی از این مقاومت ملی بودند.

دو جلوه مکمل یک مشارکت ملی

مقایسه حضور مردم در ۲۲ بهمن و دوران دفاع مقدس، دو جلوه مکمل از مشارکت ملی را نشان می‌دهد. در ۲۲ بهمن، حضور مردم بیشتر جنبه سیاسی، نمادین و هویتی دارد و نمایش وحدت و تأکید بر نقش ملت در ساختار سیاسی است. اما در دوران جنگ، این حضور ماهیتی وجودی و حیاتی برای دفاع از خاک و امنیت کشور پیدا می‌کند. با این حال، ریشه هر دو نوع مشارکت در یک عامل مشترک نهفته است: «احساس مسئولیت جمعی و باور به تأثیرگذاری مردم در سرنوشت کشور.» این تجربه تاریخی، به عنوان سرمایه اجتماعی ایران، بیانگر پیوند عمیق میان جامعه، هویت ملی و تحولات سیاسی و امنیتی کشور است.

منبع: isna.ir

اخبار سیاسی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
ads