آیا وابستگی المپیاکوس به طارمی و الکعبی به یک ریسک بزرگ تبدیل شده است؟

المپیاکوس با وجود داشتن دو مهاجم باکیفیت، به دلیل ضعف در تولید گل از سایر خطوط، به شدت به مهدی طارمی و ایوب الکعبی وابسته شده است. این استراتژی در کوتاه‌مدت ممکن است نتیجه‌بخش باشد، اما در بلندمدت و در برابر تیم‌های منظم، ریسک بزرگی برای تیم محسوب می‌شود.

وابستگی خطرناک به دو مهاجم

تصمیم مداوم خوزه لوئیس مندلیبار برای حضور همزمان مهدی طارمی و ایوب الکعبی در خط حمله المپیاکوس، نشان‌دهنده یک ضعف ساختاری در تیم است. این انتخاب که از سوی برخی هواداران جسورانه و از سوی برخی دیگر نگران‌کننده تلقی می‌شود، ریشه در ناتوانی سایر خطوط تیم در تولید گل دارد. در فوتبال مدرن، اتکا به یک یا دو مهاجم کافی نیست و تیم‌های موفق، سهم قابل‌توجهی از گل‌های خود را از هافبک‌ها و وینگرها می‌گیرند.

ضعف خط میانی و کناری

آمارهای این فصل نشان می‌دهد هافبک‌های المپیاکوس بیشتر در گردش توپ نقش دارند تا حضور مؤثر در محوطه جریمه حریف. در خط کناری نیز تنها ژلسون مارتینز به‌طور مستمر توانایی ایجاد موقعیت دارد، در حالی که نقش تهاجمی چیکینیو کمرنگ شده است. نتیجه این عدم توازن، وابستگی کامل به طارمی و الکعبی است؛ اگر این دو مهار شوند، جریان گلزنی تیم عملاً متوقف می‌شود.

تحلیل عملکرد دوگانه طارمی و الکعبی

بررسی مسابقات اخیر تصویر دقیقی از نقش‌های متفاوت این دو مهاجم ارائه می‌دهد. مهدی طارمی بیشتر در خلق موقعیت، بازی ترکیبی و کمک به ساخت حمله مؤثر است، اما در ضربه نهایی موفقیت کمتری داشته. در مقابل، ایوب الکعبی در تبدیل فرصت‌ها به گل عملکرد بهتری نشان داده و همچنان تمام‌کننده اول تیم محسوب می‌شود. با این حال، نبود پشتیبانی کافی از خط میانی، فشار مضاعفی بر هر دو تحمیل کرده است.

آینده مبهم و دوراهی پیش رو

تیم‌های رقیب در لیگ یونان، با آگاهی از این وابستگی، در برابر المپیاکوس با بلوک دفاعی فشرده بازی می‌کنند و این باعث قابل پیش‌بینی شدن بازی این تیم شده است. مدل فعلی برای موفقیت در رقابت‌های اروپایی کافی نخواهد بود. راه‌حل، مشارکت فعال‌تر هافبک‌ها در فاز تهاجمی و تهدید از پشت باکس است. المپیاکوس در یک دوراهی مهم ایستاده: ادامه مسیر با اتکای کامل به دو مهاجم یا بازسازی ساختار هجومی.

منبع: Ilna