آیا موفقیت آبی اسرائیل بر پایه سرقت منابع آب فلسطینیهاست؟
مروری کوتاه بر خبر
- اسرائیل حدود ۸۰ درصد از ذخایر آب کرانه باختری را کنترل میکند.
- سرانه مصرف روزانه آب یک اسرائیلی حدود ۳۲۰ لیتر و یک فلسطینی حدود ۸۲ لیتر است.
- بخش عمده آب اسرائیل از منابع طبیعی غصبشده مانند آبخوان کوهستانی و رود اردن تأمین میشود.
- شهرکنشینان اسرائیلی به منابع آب فلسطینیها از جمله چاههای آب باران حمله میکنند.
- بیش از ۳۰ مورد از درگیریهای نظامی اسرائیل در ۶۰ سال گذشته بر سر منابع آب بوده است.
ادعای بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، درباره توانایی این رژیم در حل مشکلات آبی دیگر کشورها در حالی مطرح میشود که گزارشها نشان میدهد بخش عمده آب مصرفی اسرائیل از منابع کشورهای همسایه به ویژه فلسطین تأمین میشود. این گزارش به بررسی ابعاد مختلف این موضوع میپردازد.
کنترل ناعادلانه آب در کرانه باختری
بحران آب در سرزمینهای اشغالی فلسطین ریشه در سال ۱۹۶۷ و کنترل اسرائیل بر منابع آب کرانه باختری دارد. توافق موقت اسلو در سال ۱۹۹۵، تخصیص ناعادلانهای را رسمیت بخشید که بر اساس آن، اسرائیل در حال حاضر حدود ۸۰ درصد از ذخایر آب این منطقه را کنترل میکند. شرکت ملی آب اسرائیل (مکوروت) مدیریت این منابع را بر عهده دارد. گزارشها نشان میدهد ۵۲ درصد از آب کرانه باختری به مصرف اسرائیلیها منحرف و ۳۲ درصد به شهرکها اختصاص مییابد و تنها ۱۶ درصد برای فلسطینیها باقی میماند.
نابرابری فاحش در مصرف سرانه
آمارهای رسمی و گزارشهای کارشناسی، نابرابری عمیقی در مصرف آب بین اسرائیلیها و فلسطینیها نشان میدهند. یک فلسطینی به طور متوسط حدود ۸۵.۷ لیتر آب در روز مصرف میکند که کمتر از حداقل ۱۰۰ لیتر توصیهشده توسط سازمان بهداشت جهانی است. در برخی مناطق، این مقدار به ۲۰ لیتر در روز میرسد. در مقابل، سرانه مصرف روزانه یک اسرائیلی بیش از ۳۰۰ لیتر گزارش شده است. برخی کارشناسان نسبت واقعی مصرف را ۹ به ۱ یا حتی ۱۲ به ۱ اعلام میکنند.
تخریب عمدی زیرساختهای آبی
بحران آب تنها به توزیع نابرابر محدود نمیشود. گزارشها حاکی از تخریب عمدی زیرساختهای آب فلسطینیها توسط شهرکنشینان اسرائیلی است. در سال ۲۰۲۳، پایگاه آناتولی گزارش داد که بیش از ۵۰۰ چاه جمعآوری آب باران در کرانه باختری تخریب شده است. در نوار غزه، تنها منبع آب شیرین، آبخوان ساحلی، به دلیل پمپاژ بیش از حد و نفوذ آب دریا، آلوده شده و حدود ۹۰ تا ۹۵ درصد آن برای مصرف انسان نامناسب اعلام شده است. حملات اخیر اسرائیل، وضعیت را بحرانیتر کرده است.
فناوری در سایه غصب منابع
اگرچه اسرائیل در فناوریهای آبی مانند تصفیه و بازیافت فاضلاب و نمکزدایی پیشرفتهایی دارد، اما بخش قابلتوجهی از آب خود را از منابع غصبشده تأمین میکند. حدود ۶۰ درصد از تأمین آب اسرائیل از منابع طبیعی مانند آبخوان کوهستانی و رود اردن است. پروژه حامل آب ملی (NWC) سالانه ۳۲۹ میلیون مترمکعب آب از رود اردن منحرف میکند که بیش از یکچهارم کل جریان آن است. این رژیم از طریق بیش از ۳۰۰ چاه، آب آبخوان کوهستانی را استخراج میکند، در حالی که به فلسطینیها اجازه حفر چاه جدید داده نمیشود.
آب به مثابه سلاح
کارشناسان اشاره میکنند که در ۶۰ سال گذشته، بیش از ۳۰ مورد از ۳۷ مورد تنش آبی منجر به درگیری نظامی، مربوط به اسرائیل بر سر منابع آب با همسایگان بوده است. این رژیم از آب به عنوان یک سلاح استفاده کرده است. حتی با وجود پیمان صلح، اسرائیل از اردن آب میدزدد و به تعهدات خود پایبند نیست. اشغال بلندیهای جولان نیز با هدف تسلط بر سرچشمههای رود اردن و حسبانی صورت گرفته است.
منبع: mashreghnews.ir
اخبار سیاسی