آیا جستجوی حیات فرازمینی بر اساس آب اشتباه بوده است؟

مروری کوتاه بر خبر

  • دانشمندان می‌گویند تمرکز صرف بر سیاره‌های آب‌دار برای یافتن حیات می‌تواند گمراه‌کننده باشد.
  • وجود عناصر کلیدی فسفر و نیتروژن در دسترس، شرط اصلی‌تر برای شکل‌گیری حیات معرفی شده است.
  • سیاره باید در «منطقه گُلدیلاکس شیمیایی» با تعادل اکسیژن دقیق در زمان تولد شکل گرفته باشد.
  • زمین به‌طور خوش‌شانسانه در این منطقه قرار دارد، اما این ممکن است سیارات قابل سکونت را بسیار نادرتر کند.
  • مریخ از نظر فسفر غنی‌تر است اما از نظر نیتروژن فقیر و برای حیات مشابه زمین نامناسب ارزیابی می‌شود.

سال‌ها جستجوی حیات فرازمینی بر نشانه وجود آب متمرکز بوده است. اما اکنون گروهی از پژوهشگران تاکید می‌کنند که این نگاه می‌تواند مسیر را اشتباه ببرد. به باور آن‌ها، عناصر شیمیایی کلیدی مانند فسفر و نیتروژن، حتی از آب هم مهم‌تر هستند.

چرا آب به تنهایی کافی نیست؟

مدت‌ها دانشمندان آب و اکسیژن را از مهم‌ترین نشانه‌های امکان حیات می‌دانستند. با این حال، استدلال جدید این است که حیات برای آغاز و ادامه به مواد اولیه مشخصی نیاز دارد. دکتر کریگ والتون از ETH زوریخ می‌گوید ممکن است سیاره‌ای اقیانوس داشته باشد اما به دلیل نبود عناصر ضروری، «هیچ حیاتی در آن نیست و هرگز هم نخواهد بود».

نقش حیاتی فسفر و نیتروژن

پژوهشگران می‌گویند بدون فسفر و نیتروژن، حیات ساخته نمی‌شود. فسفر برای ساخت DNA و RNA و نیتروژن برای تشکیل پروتئین‌ها ضروری است. نکته کلیدی، در دسترس بودن این عناصر در سطح سیاره است. حیات تنها روی دنیاهایی می‌تواند شکل بگیرد که در «منطقه گُلدیلاکس شیمیایی» قرار دارند؛ یعنی جایی که مقدار این عناصر در گوشته سیاره دقیقاً مناسب باشد.

پژوهشگران می‌گویند بدون فسفر و نیتروژن، حیات ساخته نمی‌شود؛ حتی در حضور آب فراوان. فسفر برای ساخت DNA و RNA لازم است؛ مولکول‌هایی که اطلاعات ژنتیکی را ذخیره و منتقل می‌کنند. نیتروژن هم بخش ضروری پروتئین‌هاست؛ همان مواد پایه‌ای که سلول‌ها را می‌سازند و عملکردشان را جلو می‌برند. به همین دلیل، وجود این دو عنصر، شرط اصلی برای «امکان شروع حیات» معرفی می‌شود.

تعیین‌کننده پنهان: تعادل اکسیژن در تولد سیاره

سرنوشت فسفر و نیتروژن به «تعادل اکسیژن» کل سیاره در لحظه شکل‌گیری آن وابسته است. اگر اکسیژن بیش از حد باشد، فسفر در گوشته قفل و نیتروژن به جو رانده می‌شود. اگر اکسیژن خیلی کم باشد، فسفر به سمت هسته کشیده می‌شود. در هر دو حالت، مواد کلیدی از دسترس فرآیندهای زیستی خارج می‌شوند. مدل‌سازی‌ها نشان می‌دهد تنها یک بازه بسیار باریک از تعادل اکسیژن مطلوب است.

زمین خوش‌شانس، مریخ نامناسب و آینده جستجو

زمین به‌طور خوش‌شانسانه‌ای در این منطقه گلدیلاکس متولد شده است. اما این یافته حاکی از آن است که سیارات قابل سکونت ممکن است بسیار نادرتر از تصور قبلی باشند. دکتر والتون پیشنهاد می‌کند تعداد آن‌ها شاید تنها یک تا ۱۰ درصد برآوردهای گذشته باشد. از سوی دیگر، مریخ کمی بیرون از این منطقه است؛ اگرچه فسفر بیشتری دارد، اما از نظر نیتروژن بسیار فقیر است. پژوهشگران پیشنهاد می‌کنند جستجوی آینده باید بیشتر بر ترکیب شیمیایی سیارات و ستاره میزبانشان متمرکز شود.

منبع: asriran.com

اخبار علم و فناوری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
ads