آیا این ۷ عادت در استفاده از گوشی نشانه اضطراب پنهان شماست؟
مروری کوتاه بر خبر
- اسکرول بیپایان اخبار منفی یا «دوماسکرولینگ» میتواند نشانه و تشدیدکننده اضطراب باشد.
- جستوجوی افراطی موضوعات نگرانکننده یا «دومسرچینگ» از رفتارهای رایج افراد مضطرب است.
- استفاده از گوشی برای اجتناب از تعاملات اجتماعی یا موقعیتهای استرسزا یک راهبرد اجتنابی محسوب میشود.
- احساس وحشت هنگام قطع اینترنت یا خاموشی گوشی میتواند زنگ خطری برای وابستگی اضطرابی باشد.
رواندرمانگران هشدار میدهند که برخی عادتهای روزمره ما در استفاده از تلفن همراه، میتوانند نشانههای پنهان اضطراب و فشار روانی باشند. این رفتارها که اغلب نادیده گرفته میشوند، آینهای از وضعیت ذهنی و احساسی ما هستند. زمانی که دچار اضطراب میشویم، بدن وارد حالت «جنگ یا گریز» میشود و از آنجا که تلفن همراه بخش جداییناپذیری از زندگی شده، این واکنش اغلب نخستینبار در رفتار ما با گوشی بروز پیدا میکند.
هفت عادت رایج که ممکن است نشانه اضطراب باشند
به گفته متخصصان سلامت روان، هفت رفتار رایج در استفاده از تلفن همراه وجود دارد که میتوانند نشانهای از اضطراب پنهان یا فشار روانی عمیقتر باشند.
**اسکرول بیپایان و «دوماسکرولینگ»**
این عادت به مرور مداوم اخبار نگرانکننده، مطالب منفی یا موضوعات اضطرابآور در شبکههای اجتماعی و سایتهای خبری اشاره دارد. کری هاوارد، مددکار اجتماعی بالینی، توضیح میدهد که افراد در این حالت به دنبال قطعیت و پاسخ هستند، اما در عمل با بمباران اطلاعات منفی، اضطراب خود را افزایش میدهند. جالب اینجاست که حتی اسکرول بیش از حد محتوای ظاهراً «مثبت» نیز میتواند نشانه اضطراب باشد، چرا که فرد از گوشی به عنوان ابزاری برای حواسپرتی و فرار از واقعیت استفاده میکند.
**جستوجوی مداوم پرسشهای نگرانکننده**
«دومسرچینگ» یا جستوجوی افراطی موضوعات اضطرابآور نیز رفتاری شایع است. تاشا بیلی، رواندرمانگر، میگوید جستوجوهای اینترنتی ما نشان میدهند ذهنمان درگیر چه دغدغههایی است. آیا مدام علائم بیماریها را بررسی میکنید؟ یا دائماً درباره پیامدهای بدترین سناریوهای ممکن جستوجو میکنید؟ این جستوجوها اغلب تلاشی برای یافتن اطمینان هستند، اما گاهی اضطراب را بیشتر میکنند.
**استفاده از گوشی برای اجتناب از موقعیتهای واقعی**
برخی افراد از تلفن همراه به عنوان سپری برای فرار از تعاملات اجتماعی استفاده میکنند. هاوارد میگوید مراجعانی داشته که هنگام مواجهه با اضطراب اجتماعی، وانمود میکنند در حال پاسخدادن به پیام هستند تا از گفتوگوی حضوری اجتناب کنند. همین الگو در محیط کار هم دیده میشود.
**ناتوانی در کنار گذاشتن گوشی**
وابستگی مداوم به تلفن همراه حتی در زمان ورزش، خواب یا جلسات کاری میتواند نشانه اضطراب باشد. اما ماهونی، درمانگر سلامت روان، اشاره میکند که این وابستگی افراطی میتواند منجر به کاهش تمرکز و افزایش خستگی ذهنی شود.
**پاسخ فوری به اعلانها**
برخی افراد به محض دریافت هر اعلان، احساس اجبار برای پاسخدادن دارند. این رفتار میتواند تلاشی ناخودآگاه برای کاهش اضطراب باشد، اما در عمل مرزهای شخصی را از بین میبرد و فرد را در حالت آمادهباش دائمی قرار میدهد.
**اجتناب از تماس تلفنی**
پرهیز افراطی از تماس تلفنی میتواند نشانه اضطراب باشد. هاوارد میگوید کاهش مهارتهای ارتباطی حضوری و تلفنی باعث میشود برخی افراد تماس را تجربهای دلهرهآور بدانند.
**وحشت هنگام از کار افتادن گوشی**
احساس نگرانی شدید یا وحشت زمانی که اینترنت قطع میشود یا باتری گوشی تمام میشود، میتواند زنگ خطر باشد. البته این موضوع شامل افرادی که برای امنیت خود به گوشی وابستهاند، نمیشود. اما اگر اضطراب صرفاً به دلیل ناتوانی در چککردن پیامها باشد، باید مورد توجه قرار گیرد.
راهکارهایی برای ایجاد فاصله سالم
متخصصان تأکید میکنند که وابستگی اضطرابی به گوشی موضوعی شرمآور نیست، اما ایجاد فاصله سالم مهم است. راهکارهای عملی مانند انداختن یک کش مو دور گوشی به عنوان مانعی فیزیکی برای آگاهانهتر کردن برداشتن آن، یا ایجاد مرزهای مشخص مانند محدود کردن زمان استفاده از اپلیکیشنها و خاموشکردن اعلانها پس از ساعات کاری میتوانند مؤثر باشند. در نهایت، کاهش اضطراب فقط به مدیریت گوشی محدود نمیشود و مراقبت از خود از طریق خواب کافی، تغذیه سالم، فعالیت بدنی و در صورت نیاز مراجعه به متخصص سلامت روان، نقش کلیدی دارد.
منبع: برترینها
سلامت