آیا این‌ها زیباترین شهرهای کارت‌پستالی ایتالیا هستند؟

مروری کوتاه بر خبر

  • معرفی چهار شهر ایتالیایی با معماری و مناظر خیره‌کننده
  • آلبروبلو با خانه‌های مخروطی «ترولو» در فهرست یونسکو
  • آترانی، شهری کوچک با ساحل و خانه‌های رنگارنگ قرون وسطایی
  • کارلوفورته، شهر جزیره‌ای رنگارنگ با صنعت ماهیگیری
  • چیسترنینو و چیویتا دی بانیورجیو؛ نمونه‌های آرامش و تاریخ

ایتالیا با شهرهای تاریخی و مناظر چشم‌نوازش، همیشه مقصدی محبوب برای گردشگران بوده است. اما در کنار شهرهای بزرگ، شهرک‌هایی وجود دارند که به‌دلیل معماری منحصربه‌فرد و فضای روستایی، شبیه به تصاویر کارت‌پستال هستند. این گزارش به معرفی چند نمونه از این شهرهای افسانه‌ای می‌پردازد.

آلبروبلو؛ شهر خانه‌های مخروطی

آلبروبلو با خانه‌های سنگ‌آهکی کهن و بام‌های مخروطی شکلش شناخته می‌شود. این بناها که «ترولو» نام دارند، در ابتدا خانه‌های روستاییان بودند. امروزه بسیاری از آن‌ها بازسازی شده و به اقامتگاه‌های بوم‌گردی، فروشگاه و رستوران تبدیل شده‌اند. همین ترولی‌ها بودند که باعث ثبت این شهر در فهرست میراث جهانی یونسکو شدند.

آلبروبلو

آترانی؛ جذابیت در ابعاد کوچک

آترانی که در همسایگی آمالفی قرار دارد، یکی از کوچک‌ترین شهرهای ایتالیا است. این شهر ساحلی زیبا، میدان اصلی دیدنی و رستوران‌هایی با غذاهای دریایی تازه دارد. خانه‌های رنگارنگ در کنار ساحل و راه‌پله‌های باریک بین آن‌ها، تصویری به‌یادماندنی خلق کرده‌اند. بناهای تاریخی دست‌نخورده قرون وسطایی این شهر نیز برای گردشگران جذاب است.

آترانی

کارلوفورته؛ شهر رنگارنگ جزیره‌ای

کارلوفورته تنها شهر جزیره سان پیترو است که صنعت اصلی آن ماهیگیری است. ساختمان‌های این شهر به رنگ‌های پاستلی صورتی، زرد، سبز و آبی درآمده‌اند. رستوران‌های محلی آن انواع مختلف تن ماهی را سرو می‌کنند. این جزیره همچنین دارای سواحلی با زلال‌ترین آب‌های دریای مدیترانه است.

کارلوفورته

چیسترنینو؛ آرامش و سادگی

چیسترنینو شهری کوچک با کوچه‌های پیچ‌درپیچ و معماری سفیدرنگ است. این شهر مقصدی عالی برای پیاده‌روی و تجربه زندگی محلی ایتالیایی محسوب می‌شود. ساکنان آن خانه‌های خود را با گل‌ها تزئین می‌کنند و فضای شهر به‌ویژه در تابستان بسیار دل‌نشین است.

چیسترنینو

چیویتا دی بانیورجیو؛ روستای معلق

چیویتا دی بانیورجیو یک روستای قرون‌وسطایی است که بر اثر فرسایش، بر فراز تپه‌ای سنگی و جداافتاده قرار گرفته است. پلی باریک به طول نزدیک به هزار فوت، آن را به سایر نقاط متصل می‌کند. ورود خودرو به مرکز تاریخی این شهر ممنوع است و خیابان‌های سنگ‌فرش‌شده آن، حس سفر به گذشته را القا می‌کنند. امروزه درآمد اصلی این شهر از طریق گردشگری پایدار تأمین می‌شود.

منبع: asriran.com

سبک زندگی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
ads